Skryf-Safarie: Blogland – hoekom blog ek.


vra:

Kom vertel vandeesweek op “Skryf-Safari: Blogland” vir ons iets oor jou eie blog-ervaring, byvoorbeeld:

  • hoekom blog jy?, of
  • ‘n besonderse interaksie met ‘n ander blogger, of
  • iets interessants wat jy uit ‘n inskrywing geleer het, of
  • ‘n blog wat vir jou spesiaal verrykend is, of
  • sommer al bogenoemde

WEL, HIER GAAN HY:

2009 vertrek ek NZ toe. Suster Tina bly my aanmoedig om by Litnet aan te sluit sodat ek kan sien wat sy en die Litnetters alles doen. Uiteindelik kry ek vir my ‘n skootrekenaar om te begin met n nuwe aanlyn ondervinding. Ek sukkel my dood om my blog op te stel. Suster bly vir my beduie wat om te doen. Ek kom net nie op dreef nie. Tegnologie blokkasie hier by my! Boeta probeer ook verduidelik maar hy het geen geduld en los my toe om voort te ploeter.
In die tussentyd is die skinnerstories en moddergooiery aan die gang op Litnet. Spammers geniet hul gate uit en plak al hul advertensies waar hul kan. Onthou dis nou my eie ondervinding wat ek hier beskryf. Ek beslut toe “to hel” met hierdie klomp onplesierige mense en met die ding dat ek net nie regkom nie.
Sus Tina van Rondomtaliedraai bly steeds in my nek blaas en probeer my oortuig om deur te druk. Ek het, dink ek, miskien n tweede stuk geblog en dit was dit.
‘n Bietjie later doen ek ‘n bietjie opleeswerk oor blogs. Ek land toe by WordPress, en aha, daar vat ek toe vlam. Ek doen my eerste pos. Baie eenvoudig en tog ‘n sukses. Elke uitdaging wat WordPress uitgegee het, het ek begin doen. Veral die foto uitdagings het my getrek. Dan het ek alles nog in Engels gedoen ook. Ek het selfs ‘n blog vir Trompie  gemaak .https://scrapydodog.wordpress.com/  Toe is al my plek opgebruik en ek begin my tweede deel.
Nou het die lekkerte gekom. Ek het ‘n hele paar Afrikaanse bloggers ontdek en begin volg. Toe byt die skryf gogga my en ek skryf “Flash Fiction” en maak my eerste e-boek. Ek besluit toe om ‘n Afrikaanse uitdaging te begin,  https://scrapydo2.wordpress.com/2016/10/06/toeka-tokkel-afsluiting/ wat twee jaar gehou het. Met die uitdaging het ek  Toortsie en    goed leer ken. Hester is ook een van my vaste besoekers. Tannie Frannie was ook aan en af by.
HesterLeyNel begin toe haar “lê jou eier “ wat ontwikkel in ‘n heerlike avontuur. Meer en meer neem deel. Vriendskappe brei uit en dis heerlik om so te kuier.
Vir my is dit ‘n lekker afleiding en dan kan ek dit nog in Afrikaans ook doen. Sonder hierdie blogland sou ek nooit staande kon bly in hierdie Ingelse lewe wat ek bedags lewe nie.

Image result for blogging drawings

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die volgende InLinkz-skakel:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=787126

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

Advertisements

Skryf-Safarie: Vullis probleem?


Skryfsafari: Die reis na ‘n Nul-vullis lewe met die oog op Plastiekvrye Julie

Skryfsafari: Die reis na ‘n Nul-vullis lewe met die oog op Plastiekvrye Julie

Country Living is die gasvroy die week.

Image result for rubbish dump drawings

Vullis kan wees :afval, waardelose dinge/dele

Vullis of afval is lyk my maar deel van die menslike lewe. Hoe hard jy ook probeer om geen of so min moontlik vullis te hê is maar n ding.
Hier in Nieu Zealand is hul nogal trots op hul manier om “skoon” te lewe.
Ons het houers waarin ons alle papier sit en houers vir glas, plasties en blikke.
Ek is een op my eie.In die verlede het ek n asblik of afval houer met my buurvrou gedeel. Ons het die jaar se huur gedeel. Jy kon jou plantafval ook in die houer gooi. Buurvrou wou nie meer betaal nie en ek het die houer opgesê. Nadat ek al my papiere, plastiese, glas en blikke gesirkuleer het het daar nie veel vullis oorgbly nie. Plant materiaal het ek so nou en dan laat wegry(ek het nie veel tuin nie)Die res van groengoed gaan komposhouer toe. Meestal het ek nie eers n vol inkopiesak met afval per week nie. Ek gooi dit in n spesiale munisipale plastiese sak wat Maandae opgelaai en weggegooi word.Die sak kos $3,50 wat die koste van die oplaai insluit. Party maande het ek een sak nodig en soms twee per maand. Dit kan gedoen word as mens bietjie wil.
Goed, nou sal julle sê ek is net een. Wat van n gesin?

Image result for rubbish dump drawings
Hier langs my bly n gesin met vier kinders. Hul het twee vuilgoedhouers en ook die hersirkulasie houer wat elke week tot oorlopens toe vol is. Ek wil nie kyk wat hul als weggooi nie maar dis werklik ongelooflik baie wat vullishoop toe gaan en dit elke week.
Ek het nie n oplossing nie. My afvalgoed word regtig na die beste van my vermoeë min gehou.
Op die oomblik is NZ nou besig om ontslae te raak van al die plastiese sakke wat so alles vervuil.
Ons het twee groot kettingwinkels. Die een kan jy n plastiese sak koop om goed in te sit. Daar is spesiale hergebruikbare sakke wat mens koop om oor en oor te gebruik. Jou kruideniersware word los in jou trollie gepak. Jy stoot waentjie tot by jou moter, pak dit dan in jou kattebak in jou eie sakke. Hierdie winkel is my geliefkoosde kruideniers winkel.
Dan is daar n tweede winkel wat alles in plastiese sakkies pak soos hul dit oplui. Nie soos in SA dat jy staan en goed self in sakke sit as daar nie een is wat pak nie.Die kasregister persoon scan en pak. Vat twee tellings en dis gedoen.
Hierdie tweede winkelgroep het besluit om weg te doen met plastiese sakke. Jy mag jou eie nie-plastiese sakke invat en dan pak soos dit gelui word. Dis so maklik as almal saamwerk.
Ongelukkig is die plastiese sakke storie n druppeltjie in vuilgoed emmer. Wat gebeur met al daardie afval op die ashope? Ek weet nie. Ek weet net dis n hengse gemors.
Ons het bv plasietiek China toe gestuur waar hul dit verder verwerk. China sy kontrak opgesê. Nou sit ons met tonne en tonne reeds ingepakte plastiek wat ons nou self moet verwerk.
Hier kom die ontdekkersdrang na vore om dinge met die plastiek te doen.Daar is baie goeie verwerkings.

Ons sal net ons sokkies moet optrek en hard werk om minder vullis te hê.

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel.

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=786362.

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

Skryf-Safarie: Bordspeletjies.


Abrie dink hardop Dink aan bordspeletjies vir die week se Safarie.

 

Bordspeletjis was baie gewild in my kleintyd. Daar was nie TV en al die moderne tegnologie ,van vandag , om ons besig te hou nie. Dit was altyd lekker om bordspeletjies te speel as n grootmens saamspeel. As kind het jy altyd probeer om die volwassene uit te oorlê. Baie male, as net ons kinders gespeel het, het dit uitgeloop op n stryery van n ander wêreld. Elkeen wou altyd wen.
Ons het baie slangetjies en leertjies, en dambord gespeel. Ludo was ook een van ons beste speletjies. Dan n speletjie wat ons “vlooi” genoem het. Daar word n plastiese houertjie gebruik. Elkeen kry n groot ronde skyfie en dan moet jy kyk hoeveel klein skyfies jy kan inwip in die houertjie. Mens druk op die buitenste kantjie van klein skyfie met die groot skyfie om die kleintjie in die houertjie te wip. Elkeen kry bv drie beurte en die een met meeste in houertjie wen.
Vingerbord of vingerbagatel is glo volgens dr Google n tipiese Suid Afrikaans ontwerpte bordspel.
Dit was die jaar 1969. Snerpend koud in Britstown. Ek en my Pa het melkbokke gaan oplaai by een van die groot melkbokboere. Ons het gebibber van die koue die aand op die plaas. Toe haal die boer, wat self nog n jong ongetroude man was, n vingerbord uit die kas. Eerste keer wat hierdie stadsjapie te doen gekry het met n aand voor die kaggel. Toegedraai in komberse en die vingerbord tussen ons op die tafel.
Wat n gedoente. Ons kon net nie ophou speel nie. Naderhand het ons so warm van al die opwinding gekry dat die komderse nie meer nodig was nie. Ons het amper deurnag gespeel. Na een eers gaan slaap. Ek het later jare my eie vingebord stel gekoop wat oral saamgetrek het in my omswerwinge. Ongelukkig het hy nie saam NZ toe getrek nie.

 

Hier by my skool waar ek naskool en voorskool diens doen het hul tonne bordspelletjies. Dink julle dit word gebruik?
Nie regtig nie. Partymaal as daar een outjie is wat nie n iPad het nie sal hul n speletjie speel. Die beste is natuurlik dat ek moet saamspeel. Hier is n stel kaarte met prente op van Barby, Ken en nog n klomp ander. Mens pak hul onderstebo en tel een op. Draai hom om. Tel nog een op en as dit dieselfde is as eerste een vat die persoon die kaarte. As dit nie dieselfde is draai hul weer om en volgende een kry n beurt.

Daar is ook n lekker bordspeletjie wat lyk my nie meer hier is nie. My “super” hou van gedurige opruim en skoonmaak. Dink sy het hom weggegooi want hy was al gehawend. Om terug te kom na die speletjie:
Dis ‘n kaart van Nieu Zealand en al die belangrike dorpe en stede. Die name word vooraf met kaartjies toegemaak. Daar is plek vir 4 spelers. Rondom NZ is daar n paadjie met name op die paadjie. Mens gooi n dobbelsteen. Skuif jou “pion” wat n Kiwi, pikkewyntjie, Weka en Nog iets is. Jy hop dan die hoeveelheid blokkies. Die naam waarop jy land moet jy dan raai waar hy is en sy kaardjie afhaal. As jy verkeerd is sit die kaartjie terug.

Dis vir my n moeilike speletjie omdat ek nie al die name en plekke ken nie. Ek leer gelukkig darem terwyl ek speel, want Ineke moet altyd saamspeel!
Hier is n paar speletjies wat ek sommer in die kas afgeneem het.

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel.

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=784470.

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

Skryf-Safarie: Kindervreugde


Hierdie week is dit sonell se beurt om die Skryf-Safari tema aan te kondig vir die week. Dankie  aan Hester vir die geleentheid.

Hierdie week gesels ons oor ons gelukkigste herinnering as kind. Vertel ons daarvan, hoe oud was jy, waar het jul gewoon, hoekom het dit jou gelukkig gemaak?

Dankie Sonell dit was n lekker terugflits van goeie tye.

Kinder terugflitse!

Daar is heelwat heerlike herinneringe wat ek kan onthou van toe ek nog kind was.
My eerste ondervinding met plaaslewe was toe ons net in Suid Afrika aangeland het(1952). Ons het op n Vrystaatse skaapplaas (reuse merinos!) by van my ma se familie gaan kuier. Die familie het n seuntjie(nefie) gehad wat naastenby so oud soos ek was. Ons het ons gate uit geniet. Hanslammers, mak ryperd! Daardie hoop gedorste mieliestronke was ons glybaan. Die ryery op die grondpaaie wat hobbelrig was. Hekke wat oop en toe gemaak moes word. Ai, dit was te heerlik.
Ons het ook eenmaal per jaar in die Krugerwildtuin vakansie gehou, wat n belewenis op sy eie was. Later het ons op n plaas naby Witrivier kon bly gedurende die vakansie. Daar was n grasdakhuis, met n buite toilet. Langs die huis was daar n kabbelende waterstroompie waar ons gereeld krappe probeer vang het. Die huisie was in n denneplantasie waar bobbejaantoue was. Ons het heerlik rondgeswaai soos Tarzan en Jane.

Image result for drawing of tarzan

My laerskool jare was ook besonders gewees. Dit was n plaasskooltjie met vier onderwysers. Ons was soos een groot gelukkige familie. Ons het saam gespeel en gerinkink. Blik-as-paai, cowboys en crooks, sport aktiwiteite.Daar was ook n swembad wat nie gereeld skoongemaak was nie. Ons het heerlik in die groen water met paddas en paddavissies en al, geswem en baljaar.
Wat die lekkerste was, was die Vrydagaand se fliek. Dit was soos n piekniek. Die muur tussen twee klaskamers is weggegskuif. ‘n Laken is opgehang en ons het op bankies en stoele gesit en kyk. Eers swart en wit sonder enige geluide en daarna pratende swart en wit flieks.
Charly Chaplin, The three Stooges en dan die werklike fliek. Tarzan en ook cowboy flieks was gewild.

Dan was die jaarlikse konserte en atletiek dae ook van die hoogtepunte. Al die ouers het meestal alles bygewoon en ook gehelp om n sukses te maak.
My kinderjare was ongebonde sonder bekommernis en met baie vreugdes.
Nog n paar lekker dinge:
– Om op my oupa se skoot te sit. Diep in sy swart baret te kyk om ‘n storie te kies wat hy moes vertel.( Al die liggaatjies was al die Stories wat hy geken het.)
– Om fiets te ry in die straat met n stuk karton en wasgoedpennetjie wat n geraas maak as die wiel draai.
– Om vlieërs te bou en te vlieg, ook saam met my oupa.
Om Vrydag middae by my vriendin te gaan speel wat by haar oupa in n sinkhuisie langs Hennopsrivier gebly het. Hy het vir ons Franse braaibroodjies gemaak met eende-eiers.
– Om papierpop te speel, hul klere te ontwerp en huise van modder vir hul bou.

My eerste gekoopte papierpop was van Ann Oakley. Later het ek nog n cowboy ook gekry . Mens moes self die klere uitsny.

Image result for ann oakley paper doll

Image result for ann oakley paper doll
So kan ek aangaan en aangaan. Wonderlike tye gewees.

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel net onder die

paddatjie:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=781922

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

Skryf-Safarie: Deur die venster


KAMEEL is die week se gasvrou. Sy daag ons uit om te skryf wat deur die venster gesien kan word.

FB_IMG_1509622669449

 

WONDERWêRELD deur die VENSTER.

Image result for drawing old lady on a chair

Nina laat haar borduurwerk sak. Sy leun behaaglik terug teen die rugkant van haar geliefde gemakstoel.Sy tuur na buite deur die sonverligte venster. Die ondergaande son gee alles n goue skynsel.
Nina kyk na haar borduurwerk. ‘n Tafeldoek met die fynste lintborduurwerk. Daar is nog net n paar blommetjies oor dan is dit klaar, en kan sy dit vir haar geliefde kleindogter gee. Sy maak haar borduursakkie oop om n nuwe lintjie te kies. Haar oog vang n beweging in die verte. Alles is wasig voor haar oë.
“Is dit Lukas wat my kom haal?” wonder Nina. Sy kannie mooi uitmaak nie.

Image result for Drawing of man on horseback

“A, dis n ruiter op n wit perd. Lukas, jy het uiteindelik gekom. Liewe Lukas, ek het jou so gemis.”
Nina rus haar kop gemaklik teen die leuning van die stoel. Sy vou haar verrimpelde hande oor mekaar bo-op haar borduurwerk. Sy voel vry. Vry van al die pyn en swaarkry.”Lukas het gekom.”

Die motor kom met n stofwolk tot stilstand voor Nina se huisie. Suzy kannie wag dat Faan die deur van die motor oopmaak. Sy trippel op haar hoëhak-skoene. “As ma-Nina tog net iemand wil kry om die paadjie en tuin netjies te maak.” Suzy lyk gladnie ingenome nie. By die voordeur staan n emmertjie met verdroogde rose. Die wind het van die rose uitgewaai. Alles is stowwerig:”Hoekom hou ma tog nie die stoep skoon nie!” Suzy lui die voordeurklokkie ongeduldig, kannie stilstaan nie. “Faan, kyk tog bietjie deur die venster of jy Ma Nina kan sien.” Faan buig van die digbegroeide struike weg om in te kyk. Hy kyk in verwondering na binne. “Ma Nina sit in haar stoel. Ek dink sy slaap.”
Faan gaan haal die spaarsleutel uit die motor. Hul gaan die huis binne. Suzy, al klaende. Faan beduie sy moet sagter. Hul betree die sitkamertjie. Dis die mooiste prentjie van Nina in haar stoel. Kop rustig agteroor, hande gevou. Nina se yl hartjies word deur die ondergaande son met goud bestraal soos n helder ligkrans om haar hoof. Vrede straal uit die prentjie.
Suzy wou nog n aanmerking maak maar Faan gee haar n kyk wat van misnoë getuig. Teer raak Faan Nina aan. Nina maak haar oë oop:”Lukas, ek het jou vreeslik gemis.” Met n diep sug sluit Nina haar oë en die Hemelse vrede verlig haar gesig.

Image result for halo around head in photo

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel net onder die paddatjie:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=781709

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

 

 

 

Skryf-Safarie: Dieremaniere.


 

(To my English readers/friends: I translated this piece in English. Please scroll down and enjoy)

scrapydo2.wordpress.com

UIT TROMPIE SE DAGBOEK

Donderdag oggend het my Mam my van alle kante bespied terwyl ek my briefies gelees en geskryf het toe ons geloop het. Ghumpf, wonder wat is haar probleem?

Sy brom binnensmonds iets van bloed in my skryfwerk!

Maandag oggend: Mam sit my nekband met my lisensie om my nek. Wonder waarheen ons gaan? Ek spring ewe opgewonde in die kar.

Ha, dis n bekende plek waar ons stop. Ek pluk my ma gou straat toe voordat ons by die dokter ingaan. Sjoe, langs die dokter is daar n begrafnisondernemer. Daar is massas mense wat rondstaan langs n lang slap swart motor. Die mense huil vreeslik veral die manne! Hul laat my sommer benoud voel.

Mam sê:” Kom jong, voordat die stoet begin ry moet ons aan die anderkant wees.”

Terug by die dr. Hul het so n oulike plek waar ons, al die laaste nuus kan lees. Ek skryf n paar notas terug. Ons gaan in. Mam laat my op die skaal klim.

“Haai jong Trompman, jy het wraggies n kilogram verloor!” Ek sit styf langs Mam op die bank.

Die dokter kom na ons toe. Mam verduidelik van die bloed.

Dr: “Ons moet n sampeltjie neem sodat ek kan sien.”

Ons drie gaan buite toe. Ek lees verder briefies, dr het n bakkie om sampel op te vang en Mam bly vir my sê:” Piepie nou! Komaan.  Toe nou Trompie!” Aha, ek kry toe n lekker leesding. Ek duik diep die bos in. Met wat ek my briefie pos het dr vinnig my briefie opgevang in die bakkie. Sy nooi ons in haar kamer in. Hierdie keer is ek gladnie skrikkerig nie. Mam vertel die dr van die bloed.

Ooo, die dr is baie goed. Sy praat mooi met my. Sy kyk in my mond en oë, luister na my hartklop en voel my maag. Sy steek n afêre agter in my in. Lees glo hoe warm n hond kry!

Dr sê: “Ek gaan nou Trompie se prostaatkliere ook voel en kyk of  alles normaal voel. O maar jy is n soet hond. Jy staan so mooi stil. Ek kan sien dit voel nie aangenaam as ek so diep voel nie. Daar’s hy. Alles voel goed. Nou gaan ek gou die urine toets.” Weg is sy. Sy trek, woeps, die deur voor my neus toe.

Ons wag so tien minute voordat dr terugkom.Terwyl ons agter die toe deur wag . kom en gaan honde en mense verby die toe deur. Ek snuif diep onder die deur deur. Sou nogal almal wou dagsê maar Mam wil nie oopmaak nie.

Die uitslag is half goed en half nie te goed nie. Daar is nie tekens van stene nie maar daar is regtig heelwat bloedselle dus alles is nie te goed nie. Nou is ek vir twee weke op antibiotika om die infeksie wat daar mag wees op te klaar. As daar na twee weke steeds bloed is moet daar X-strale geneem word om te kyk of daar gruis of stene is .

Fingers crossed dat dit opklaar.

Dit was n lekker besoek aan die dr. Ek is bly ons was nie by die man dr nie. Hy het nie veel simpatie nie en hy praat ook te veel.

Nou ja dagboek dit was n besige dag gewees. Ek gaan nou lekker saam met Mam op haar stoel ontspan voordat ons tweetjies inkruip vir die nag.

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel net onder die paddatjie:

Jou InLinkz skakel is http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=780871

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).
FROM TROMPIES DIARY

Thursday morning, my Mum looked at me from all sides while I read my notes and wrote some back while out walking. Ghumpf, wonder what’s her problem?

She muttered something about blood in my urine!

Monday morning: Mum put my collar with my license on. Wonder where we’re going? I jump equally excited in the car.

Ha, that’s a familiar place where we stop. I pulled my mom into the street before we went to the doctor.

Wow, next to the doctor is an undertaker. There were masses of people standing around next to a long black car. The people cried terribly, especially the men! They made me feel uneasy.

Mum said, “Come on before the procession starts we must  be on the other side.”

Back at the dr, they have a beautiful place where we can read all the latest news. I write a few notes back. We’re going in.

Mum pulled me on the scale: “Hey  Trompie, you lost a kilogram!!”

I sat tightly next to Mum on the couch.

The doctor came. Mum explained the blood.

Dr: “We need to take a sample so I can have a look.”

The three of us went outside. I read more notes, the Dr holding a small kidney bowl to catch the sample.

Mum kept saying: “Peewee now! Come on. Come on now, Trompie! ” Aha, I found a good new read. I dived deep into the bush.  Just when I answered the mail, the Dr. quickly caught my letter in the bowl.

She invited us into her room. This time I’m not nervous at all. Mom explained the whole situation.

Ooo, the Dr. is perfect. She spoke in a pleasant voice. She looked in my mouth and eyes, and listened to my heartbeat and felt my stomach. She pushed something in my behind to take a  reading of how warm I was inside!

Dr said: “I’m going to feel Trompies prostate and see if everything feels normal. Oh, but you are a sweet dog. You are so good. I know it does not feel pleasant when I go so deep. That’s it. Everything feels good. Now I’ll test the urine sample.”  She went out of the door. She pulled the door closed right in front of my face!.

We waited about ten minutes before Dr came back. While we were waiting, l heard dogs and people behind the closed door coming and going. I sniffed under the door, I  wanted to greet everyone, but Mum would not open the door.

The result was half good and half not so good. There were no signs of stones, but there was a lot of blood cells, not so good at all. Now I’m on antibiotics for two weeks to clear up any infection. If there are still signs of blood after two weeks, they will take X-rays to see if there is gravel or stones.

Fingers crossed that it persists.

It was a nice visit. I’m glad we did not see the male Dr, he isn’t very sympathetic and he talks way too much.

Well, diary it had been a busy day. I’m going to relax with Mom in her chair before the two of us go to bed for the night.

 

Lê-Jou-Eier: Skryf-Safarie. Dieremaniere.


DIEREMANIERE

Image result for drawings of animals cute

Hierdie week is ek die gasvrou vir ons skryf-safarie aangebied deur Dis ekke in lyn met Lê-jou-eier

Wat doen n dier aan jou? Voel jy gemaklik in die geselskap van diere? Alles hang van jou reaksie af. Diere voel aan hoe die mens voel. Hul lees die menslike reaksies en gevoel soos n boek.
Hierdie week gesels ons bietjie oor diere en hul maniere of reaksies op menslike optredes.
Ek is mal oor diere. Van die kleinste miertjie tot ons grote olifant. Elk is uniek. Ek is seker n ieder en n elk het een of ander storie om te vertel oor ondervindings met diere hetsy geveerd, viervoetig of gevin.
Jy kan jou vertelling n ware verhaal maak. Dit kan ook n vertoning wees wat jy gesien het as jy nie regtig jou eie dieremaniere ondervinding het nie. Daar is beslis ouens wat n heilige vrees vir diere het, jy kan daaroor ook skryf as jy so voel.

Image result for drawings of animals cute

 Ek sien uit na al die dieremaniere wat gaan opduik.

Geniet dit. Dis lekker om Afrikaans te gebruik en te skryf!

Hierdie week se gasblogger vir die Lê-Jou-Eier uitdaging is Scrapydo2: “Ek daag jou uit: Dieremaniere: uit jou eie lewe of ‘n deel daarvan, oor ‘n geliefde dier se lewe, of oor enige werklike gebeurtenis. Maak dit n lekker lees week.”

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel net onder die paddatjie:

Jou InLinkz skakel is http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=780871

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

Skryf-Safarie: ‘n Feëverhaal


Het jy ‘n feeverhaal? Ek daag jou uit: Skryf ‘n feeverhaal: oor jou eie lewe of ‘n deel daarvan, oor ‘n bekende se lewe, oor die politieke situasie van ons land, of oor enige werklike gebeurtenis. Maak dit ‘n feeverhaal ( of ‘n fabel) en vertel vir ons ‘n storie.

So daag Seegogga

die lewe is ‘n feeverhaal

‘n Tragiese verhaal met n mooi einde geskryf deur Scrapydo

Die twintigste eeu. Om en by die 1970tigs.
Sandra is n stil, eenkant mens weens omstandighede buite haar beheer. Sy voel nie regtig eensaam nie want daar is daagliks verskillende werkies wat sy moet doen.
Sy hou al vier jaar skool vanuit haar ouerhuis. Die plaaslewe is in haar bloed. Daagliks word diere versorg voor sy die skoolbus langs die hoofpad kry om haar na haar vierman skooltjie te neem. Die rit is maklik n halfuur se ry. Daar is n kortpad wat n nou en dan geskraapte hobbelige pad vol klippe en gate insluit, veral nadat dit gereën het. Sandra geniet elke oomblik van die rit omdat dit tussen berge en bosse deur loop. Die skooltjie nestel ook aan die voet van die berge.
Die jaar 1971 is n opwindinde jaar. Sandra gaan haar vlerke sprei en by n ander skool werk. Dis ver van haar ouerhuis maar sy sien uit na die verandering. Dan is daar ook n toer wat wag in die Desembervakansie. Sy gaan Suid Amerika besoek saam met n toergroep. Heel opwindend.
Kersfees was Sandra in Sao Paulo. Nuwe jaar in Brasilië het gesorg vir n avontuur op sy eie.
Terug by die huis, na n drie weke avontuur gelaaide vakansie, pak Sandra haar aardse besittinkies in twee tasse en vertrek na haar nuwe omgewing. Sy bly die eeerste jaar in die koshuis wat haar, as stil en naiewe mens, baie grys hare gegee het.
Die lewe was steeds eensaam. Sandra het egter al, toe sy nog tuis gebly het, gereeld die Landbouweekblad se Opsitkers bestudeer. Sy het vir verskeie persone geskryf. Omdat sy skrikkerig was vir n vehouding het sy altyd ouens gesoek wat ver weg bly sodat daar nie ontmoetings kon wees nie.
Noudat sy egter op haar eie bly het sy braaf geraak. Sy het vir ouens nader aan haar geskryf wat uitgeloop het op ontmoetings.Ongelukkig was dit net vinnig vriendskappe want die meeste het net n lêplek gesoek vir die aand. Die ondervinding het Sandra se oë geopen as dit by die werklike lewe kom.
Skielik het die korrespondensie verander. Sandra en haar een vriendin het die een ou uitgekyk of liewer uitgelees.
Hy was die sjarmantheid vanself. Hy stuur gedroogde blomblaartjies, klippies, skryfgoed – potlode en uitveërs. Dan ook musiek. Musiek opgeneem op bandjies. Elke week n ander een. Die musiek so meesleurend romanties. Hy het meeste musiek van sy massiewe versameling plate opgeneem. Hy was lief vir “Tot middernag slaan” wat Fonnie du Plooy aangebied het. Ook kort Bybelverse en preke word gestuur.
Dit het Sandra se voete onder haar uitgeslaan. Hul reël om te ontmoet. Daar was elektrise blitse tusen hulle.
Sandra was in die sewende hemel, onwetende wat op haar wag. Ouers word gevra. Die troue word gereël. Alles perfek.
Die twee is lief vir mekaar. Hul is geesgenote. Die romanse blom.Sandra is werklik gelukkig. ‘n Jaar later word n seuntjie gebore. Nou is beide eers in hul element. Sandra aanbid die grond waarop haar man loop. Tog is daar half n bewolktheid op die horison.
Sandra kom een middag  van die skool af nadat sy haar seuntjie by die bewaarskool opgelaai het. Sy gaan slaapkamer toe en ontdek n foto wat met n polaroid kamera geneem is. Haar geliefde besig met dinge wat Sandra tot in haar fondament skok. Sy konfronteer hom daarmee en hy belowe dit was net n eenkeer ding. Hy sal dit nooit weer doen nie.
Ongelukkig het Sandra nie geweet dat haar geliefde n probleem met straatmeisies het nie. Dit het vir n paar jaar aangegaan. Sandra was gebreek. Sy het egter steeds die lewe in die oë gekyk en gemaak of niks verkeerd is nie.
Toe gebeur dit dat haar geliefde geld wou hê wat sy nie wou gee nie. Hy sluit die huis sodat sy nie kan wegkom nie. Gryp haar aan haar arm en wou haar met geweld dwing om saam bank toe te gaan om geld oor te betaal. Gelukkig het Sandra kop gehou, toe hy haar vasgryp het sy sy toekoms omtrent weggeskop. Dit het nie weer gebeur nie! Hy was maar skrikkerig vir haar na die tyd.
Die omstandighede met buite egtilike verhoudings het net vererger. Telkens het sy weer vergewe.Na vele besoeke aan psigiaters en behandeling het Sandra met die hulp van n vriendin by n prokureur uitgekom wat aanbeveel dat sy so gou as moontlik uit die huis moet padgee.
Sandra gaan huistoe en konfronteer haar man.
“Ek was by n prokureur en hy het aanbeveel dat ek onmiddelik die huis moet verlaat.”
“Wat, jy gaan nie my kind van my wegvat nie!” Dreigend kom hy nader. Hy gryp Sandra aan haar keel en sis:”Jy sal nie!” Sandra sien in sy oë dat hy die kluts kwyt is. As sy nou n verkeerde ding doen is dit klaarpraat met haar. Gelukkig kalmeer haar man dadelik toe hy besef wat hy wou doen. Hy gryp n mes waarmee hy altyd hoenders geslag het, kap dit met geweld in die staal wasbak. Die tafel was gelukkig tussen hul twee. Sandra vlug weg. Sy kry vir kleinding en gaan na die prokureur toe wat haar vir die nag blyplek gee.
Die egskeiding was onaangenaam. Sandra se man het sy werk opgesê en n boemelaar geword. Sy het steeds met tye hom onderdak gegee omdat dit steeds haar kind se pa is. Na twee jaar van hel en sukkel om alles te doen om aan die lewe te bly pleeg Sandra se eks-man selfmoord in haar garage.
Almal het gesê dis ten goede nou was sy ontslae van die monster. Sandra was steeds oneindig lief vir haar man.
Stadig maar seker het sy weer begin helder dink. Ander werk gekry. Sy trek na n plattelandse dorpie toe waar sy n nuwe lewe begin. Sy ontvang haar man se pensioen wat hy aan haar bemaak het. Sandra belê dit sodat haar kind kan gaan leer na matriek. Haar eie pensioen se uitbetaling het gemaak dat sy n meenthuisie kon koop. Die lewe het uiteindelik beter en beter geword vir Sandra. Sy moes steeds werk om aan die lewe te bly maar daar was nie meer daardie stress en wonder van wat gaan volgende opduik nie.
Vandag bly Sandra naby haar seun in n vreemde land. Hy onderhou haar deur vir haar huisvesting te betaal. Sy moet steeds werk want haar pensioen is maar n druppeltjie in die daaglikse lewensemmer van voorsiening.
Sandra bly in n poskaart mooie plekkie, tussen groen heuwels. Sy loop elke dag met haar geliefde hondekind en verwonder haar elke oggend en aand aan die son wat opkom en ondergaan met van pienk,roos tot rooi en goud, oor n rustige geliefde huisie in die vreemde wat nou haar blyplek is.

IMG_3261

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel net onder die paddatjie:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=779975

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

Skryf-Safarie – Trek jou stapskoene aan.


https://travel4601.wordpress.com/2018/05/03/skryf-safari-trek-jou-stapskoene-aan/

Bale Drome vra dat ons stapskoene aantrek en wys waarheen die stap lei.

2006

Die jaar 2006 het baie draaie met my geloop. Alles het begin met-

My besoek aan Bertus, my seun, wat in 2005 na Nieu Zealand getrek het. Net met sy tas is hy weg uit Suid Afrika om nie weer terug te gaan nie.

Ek het die geleentheid gehad om in 2006 in Nieu Zealand te gaan kuier en uit te vind hoe die lewe daar is. Ook om natuurlik te gaan kyk hoe dit met my kind gaan!

1 Februarie 2006

Jan Smuts Lughawe- Oliver thambo vandag

Picture 003

 

Daar gaat ek.

Na 18 ure se vlieg land die vliegtuig in Sydney, Australië. Dan twee ure se wag vir aansluiting na Wellington, Nieu Zealand se hoofstad. Ek land net voor twaalf die aand.

Die volgende oggend was ek gedaan!

100_3019

Wellington met sy hawe, The Bee Hive – parlementsgebou, Te Papa – “ons huis” museum,  en heuwels.

Ons gaan kuier by Stella, nou Bertus se vrou

se ouers in Cambridge.

Dit is n agt ure se ry vanaf Wellington tot in Cambridge.

Ons stop

Kapiti kus en Kapiti Eiland.

Foxton omtrent 170 km verder-

De Molen

wat steeds koring maal vir broodbak.

Ook n geskiedkundige vlas fabriek waar

toue gemaak word.

Taupo meer.

Karapiri meer naby Hamelton.

The Castle.

101_3029

Welbekende Huka Waterval.

Sommer nog baie mooi dinge.

Braai n vleisie!

Nie kole nie!

Picture 013

Klink n laaste glasie voordat ek die nag terug vlieg.

Daar gaat ek weer terug.

Wellington, Sydney en Johannesburg.

Ek kan steeds nie glo dat ek in so n pragtige land bly nie. Van hierdie besoek af het daar nog baie reise plaasgevind.

Hoop almal het die stukkie land geniet. Tot n volgende keer!

Hierdie week se uitdaging word aangebied deur  travel460 van die blog Bali Drome. Die uitdaging open om 12:00 op Donderdag 3 Mei.

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel net onder die paddatjie:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=778471

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

A en I Poësie uitdaging no 3: Druppels


 

DRUPPELS

 

Druppel, druppel, druppel

Huppel, huppel, huppel

Op en af

In die lug

Lewensdruppels

Vol verwagting

Huppel, huppel, druppel.

Hoër, hoër

Op

Laat los

Af, af, af

Hang n oomblik

Verder, af, af

DAN

Bars, spat

plat, plat, plat

Verwagting weg

Hoop weg

Net nat, net niks

Net niks.

Ineke 2 Mei 2018

Vir verdere inligting oor die uitdaging kliek asb op skakel:

https://scrapydo2.wordpress.com/2018/05/01/a-en-i-poesie-uitdaging-no-3-mei-2018/

 

Ineke 2 Mei 2018