Afrikaanse Tokkels: Trekkery


 

11 Maart 2018

Sondag.

Vandag is ek weer in dieselfde huis waarin ek my eerste nege maande gebly het toe ek in Nieu Zeeland aangeland het.

Ek is poegaai van al die in- en uitpakkery.
Kinders het Woensdag 28 Februarie amptelik uit hul ou huis getrek. Die huis moes skoongemaak word die Saterdag. Matte gewas word die Maandag en een dag vir matte om droog te word. Kon eers Woensdag regtig dalk iets oorbring, wat ek nie gedoen het nie.
Ek het my vervoerwa vir die 8ste Maart bespreek. n Mens kon 10 plastiese houers kry om te gebruik om in te pak. Die houers moet n week na mens getrek het teruggaan. Ek het elkeen halfvol boeke gepak en die ander helfte met ligter goed. Die houers was steeds heel gewigtig vir my. Ek laai een in, sit leë een bo-op, laai in, sit derde een bo-op en laai in.
Daar is so baie boeke dat ek nog ekstra kartondose ook moes volpak. Toe kom al my “crafty stuff”. Dis nou scrapbooking, kaartjiesmaak goed, kralewerk, stempelwerk, verfwerk, fotografie goed! Ai, en dan al die kwiltmateriaal! Nie geweet ek het so n groot versameling materiaal nie. Het omtrent n kamer nodig om alles te bêre.
Elliot kartondose wat ek saamgebring het van SA en nog nie uitgepak het nie het ek net weer toegeplak.
Klere en slaapkamergoed word in twee reistasse gesit. Die res word in swartsakke gesit.
Die kombuis het ek nie kans voor gesien nie. Dit moet maar stelselmatig gedoen word. Ek kan nie so hoog in die kaste bykom en so laag uit kas uitpak nie. Die goed wat te swaar is hoef ek nie eers te probeer nie.
Donderdag 8 Maart sou vragmoter so na twaalf kom d w s volgens hier na “lunch”. Dit sou my kans gee om die yskas uit te pak. Nie n kans nie! Terwyl ek gou gaan brood en melk koop lui foon, dis so 10:30am: “Kan ons maar kom oplaai?” Pew, ek sê to ewe “Ja!” Blitsig huistoe. Hul kom toe daar aan met hul groot vervoerwa en raai wat? Hul kan nie inry nie want die kragdrade is te laag. Hul gaan haal toe n kleiner vragwa wat dan tweekeer sal moes ry. Alles het goed afgeloop. Alles opgepak wat moes en ek het gewys waar alles weer neergesit moet word.

 

Ek het ook gereël dat die meubels en goed wat ek nie wil hê nie gehaal word deur n “Opshop” of te wel n tweedehandese winkel. Hul kom ook ou TVs en elektroniese ware oplaai vir hersirkulasie of vernietiging, wat baie handig is. Ek het juis twee ou TVs gehad wat hul gevat het en n ou rekenaar en selfone. Hul het my “queen bed” en n enkelbed ook opgelaai, ou fiets, potte, panne en alles waaraan jy kan dink wat nie meer gebruik word nie.
Ek kan nie my ou potte en panne gebruik nie omdat hier n “Fansy” stoof is wat net sekere potte gebruik. Ai, ai, nou moet ek gaan shop vir nuwes. Gelukkig het ek voorberei en n klompie gevriesde maaltye voorberei en saamgebring. Net in mikrogolf en alles is reg vir aandete. Slaaie is ook n lekker vinnige ete.
Nou is dit uitpak tyd. Ek het gister, Saterdag, nege van houers uitgepak. My go, was toe uit. Boeke uitpak is harde werk.

20180311_165912
Nege uitgepakte houers

Op die oomblik het ek net n enkelbed om op te slaap omdat my dubbelbed nog nie gekom het nie. Hy is drie weke terug gekoop en hul het gesê dit sou drie weke vat om te bou. Hoop hul maak nou vinnig n plan. Ek en Trompie saam op n enkelbed is nie kinderspeletjies nie. Die eerste aand was alles so vreemd vir Trompie dat hy teen my rug gelê het met sy kop by my kop. Gelukkig het ek aan die muurkant gelê anders het ek beslis op die grond beland. Die volgende aand was hy okay en het normaal op voetenend geslaap wat darem n bietjie spasie vir my gelaat het. Die naweek het ek nog twee hondegaste ook gehad. Gelukkig is dit hul huis gewees en hulle het heel tuis gevoel. More kom hul mense weer terug dan is dit net ek en Trompie. Hopelik gaan dit nou net makliker wees.

20180310_101425

My enkelbedjie!

20180310_101344

Vriend Luigi!

Nog net my kombuisgoed en paar goedjies dan is alles opgepak en uit my eenheid uit. Dan lê skoonmaak verf en regmaak voor, voordat daar huurders kan intrek.
Nou ja, dit was n paar dae in die lewe van n 72 jarige vrou wat haar nie laat onderkry deur n trekkery nie.(Bygesê alles op my eie)

Toe beleef ek nogal n geen pensioenbetaling begin Maart nie. Spring toe op die foon Suid Afrika toe. Ek het vroeg Desember my lewenssertifikaat geteken en beëdig gestuur. ( Jy mag dit nie registreer nie en hul laat jou ook nie weet of hul hom kry nie) Dame wat my help sien toe dat dit wel aangeland het en het my weer geaktifeer en gese dit sal gedurende die volgende week reggestel word. Hoe nou gemaak? Hoe betaal ek my trek sonder geld? Gelukkig kon ek geld by my seun leen. Ook gelukkig vir my het hul toe Donderdagoggend of tewel Woensdag SA tyd inbetaal

Wat n verligting! Die lewe loop maar vreemde draaie. Ek is net dankbaar dat dit opgelos is vir hierdie jaar.

Groete van huis tot huis uit n heerlike sonnige Nieu Zealand.

Advertisements

Windows: The Daily Post Photo Challenge


Windows

What do you see through yours?

https://dailypost.wordpress.com/photo-challenges/windows-2/

 

IMG_2952Outside the bedroom window, my camera and I and the trees behind me.

 

 

 

House sitting 1: First encounter


My first night(Friday) was miserable because

Meggie

could not get herself to lie down in front of her Mum’s bed!

She knew her Mum wasn’t there.

She is sixteen already and full of arthritis.

At the end, she managed.

IMG_2890

Saturday morning.Here are some photos of my new surroundings. Cold, wet, windy. Not a good start but everything went well. Meggie had a three hours sleep in the kitchen.

This morning(Sunday) everything was much better.

Meggie waking up after her night’s sleep.

IMG_2899

Tomorrow I’m off to school again. Hopeful that the two dogs will manage without me for some time!

 

Can you believe it? Chocolate!


My friend presented me with this tiny box!

img_2757

Chocolate craft at its best.

The chocolate layer is so thin it melts away as soon as you put it in your mouth.

Each one had a delicate taste,

lime, mint, raspberry, coconut, creme Brule

House Sitting no 4: So peaceful


Trompie inspecting everything,

every morning, during the day whenever he got the opportunity to go outside.

This slideshow requires JavaScript.

Some photos of the place itself.

This is the last of my house sitting on top of the hills.

I am starting another two weeks of house sitting from Friday, January 27

till February 07.

We are sitting house with Millie, Coco, Munro, miss Sally and Mr Fats.

House Sitting(3): Last animals


There were many birds around.

As soon as it got light(not sunrise yet) Tui’s sang their songs.(5 am)

Tui’s also ended the day just after dark.(9.30 pm)

There was also a flock of sheep that we had to keep an eye on.

They were in a paddock not far from the house.

From the bedroom, we could see them grazing.

One day we had very heavy rain pouring down.

The movement of the running water amused Trompie.

20161223_143030

My last one on this house sitting is going to be about Trompie inspecting everything every morning and evening.

Also the beauty of the landscape and place.

House Sitting(2): More animals to feed


Every morning, the first thing I had to do was

feed the most important animals.

No One

Trompie

img_2178

No Two

Puma

20161229_131632

Who I fed on the front steps while

Trompie kept an eye on us through the lounge window!

He also watched the next animals we had to feed in their cage(photo  left)

Then it’s the bunnies turn.

Trompie went with me to feed them,

every morning and evening.

Puma would sit and wait for us.

img_2361

 

Then we went off for our morning walk. I had a look around if everything was okay around the farm while Trompie hunted for his extra sheep poo morning meal. Puma joined in the walk.

Trompie’s feet were usually full of seed bundles.

Before we went inside I first had to clean his feet and also dry them because we had a lot of rain.

 

Being a farm dog had its good sides but also its bad ones!

House sitting: Animals


Not only frogs to tend but also ten hens and a cockerel.

The chicken coop was about five hundred or more meters from the homestead.

Every afternoon Trompie and I had to feed the chicks.

I collected eggs…

six to nine per day!

20161224_172336

The chickens were very human-friendly.

They did not know anything about Trompie dangers.

One morning I took some photos of the building.

Trompie was roaming around, off the lead, for sheep poo.

Suddenly I saw the girls coming to me from the coop’s side.

img_2464

Trompie suddenly saw them…

img_2465

He charged. I jumped in his way:

“You don’t, you hear me!”

He stopped dead in the run.

We turned around and walked the other way, ignoring the chicks.

img_2466

They kept following us.

I let them pass and they went around the corner of the building.

Trompie and I turned around and went home the other way.

Trompie was very good in listening to me.

I am very proud of him.