Le-Jou-Eier: Hester het hulp nodig


Hester se:
Ek het hulp nodig om my woorde te snoer en my storie oor die sjinees, die sjef en Batman klaar te skryf. My muse hou heerlik vakansie hier by die see en my storie kom nie klaar nie.
https://www.hesterleynel.co.za/2019/04/11/help-my-om-my-woorde-te-snoer/

Verlief en verlore

Faantjie en Soufie sit in die hoek in die bedompige kroeg. Hul het net oë vir mekaar. Faantjie kwyl sommer van die lekker. Intens kyk hy vir Soufie. Soufie knipper telkens haar skitterende ooglid-versiering en lang wimpers. Die wimpers het sy spesiaal laat inplant die dag voor gister se troue.
Soufie kon haar geluk uitjubbel toe sy ou Faantjie in Alldays raakgeloop het twee weke terug. Sy was oppad land uit. Die gereg is soort van op haar spoor. Faantjie het haar dadelik raakgesien. Hy het haar na sy veraf geleë pondokkie geneem. Haar goed gewys hoe dinge gedoen word en nou is sy soooo verlief dat sy haarself net nie kan inhou nie.
Faantjie het egter ander planne met Soufie.
Die tweetjies het nog so diggies by mekaar gesit toe die deur oopbars en die driemanskap daar inval. Daar is planne gemaak om Botswana in te val en daardie arme mense by Fort Matlaputla te help.Groot sukses!

Lees hier wat gebeur het:
https://perdebytjie.wordpress.com/2019/04/14/drama-in-botswana/

Dis nou twee dae nadat die klomp manne terug is van hul avontuur in Botswana. Nou sit hul en beplan ‘n nuwe avontuur. Faantjie se aandag word heeltyd afgelei deur Soufie se geflikvlooiery. Hy wil ook deel wees van die nuwe uitdaging. Hoe moet hy maak om Soufie weg te stuur sodat sy net bietjie kan kalmeer? Sy is darem ‘n handvol met haar wulpse lyf en al die sterretjies wat oral geplak is. Hy kan haar nie huistoe stuur nie. Polisie sal haar dadelik oppik. Hy besluit om vir “Die manne” te vra of hul haar kan gebruik as lokaas!
Jamie is nog hard besig om die laaste stukkies krokodil te braai terwyl Jackie gou die pampoen ge-king-kong-fo het. Wat Batman besig is om te doen sal maar eers stil oor gebly moet word.
Faantjie staan moeisaam op. Soufie hang aan hom. Hy sleep homself na die Recceman se tafel.
Hester of iemand anders kan dalk ‘n ietsie uit hierdie storie gebruik om verder te snoer.

Ons InLinkz skakel vir hierdie uitdaging is: 
https://fresh.inlinkz.com/party/1a5ae3bc0794453eba4ed3f7c6e95f1d

Bloggers wat nog nie voorheen deelgeneem het aan ons Lê-Jou-Eier bloguitdagings nie: Om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakels Lê-Jou-Eier: Reëls en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? Laasgenoemde blogpos bevat ook al die onderwerpe en skakels na vorige uitdagings.

Advertisements

Le-Jou-Eier: Woordsnoere 3



Woordsnoere 3

Vuurvliegie se derde uitdaging:
https://lekkervurigeaffere.blog/2019/04/04/woordsnoere-3/

Image result for Italiaanse Alpen

Die volgende vertelling is nie die waarheid nie. As iemand te na gekom word vra ek om verskoning.
Drie hoof karakters:
Jamie Oliver-welbekende “Chef” het ‘n uitdaging aan die ander twee manne gerig
Jackie Chan-bekende karate kenner
Christian Bale-bekende klewerige karakter veranderaar.

Dis winter. Jamie beplan sy roete waarlangs hy gaan ry om sy volgende TV reeks oor Italiaanse resepte te maak. Hy beplan om hoog in die Alpe na die makaronie meesteres te gaan om te sien hoe dit gedoen word!

Hy sit rustig in sy kombuis en dink. Sy vrou en kinders gesels en kuier rondom hom.
“Ek gaan vir Jackie en Christian ook nooi om saam in die koue, die Alpe in te vaar. Hul skuld my ‘n saamgaan nadat ek laas hul kapperjolle moes meemaak.”
Die drie manne ontmoet in ‘n gesellige kroegie in Rome. Die drie skerts te lekker oor alles wat hul voorheen aangevang het.
Jamie,’n goeie causeur, gooi die aas uit:”Ek het vir ons plek bespreek hoog in die Alpe waar ek ‘n program gaan maak oor makaronie!” Jackie en Christian begin jeremieër oor die koue en die afgesonderdheid van die dorpie waarheen hul gaan.Hul is taai om aan die uitnodiging te byt!

Jamie het egter sy storie reg.Hy verduidelik met lof en styl hoe goed die 89 jarige Maria haar pasta self maak.Die manne bestel nog ‘n shandy. Jacky en Christian begin nou heel remoerig raak.
Jackie spring op en versinnebeeld die manier waarop hy die pastadeeg in repies gaan kerf met die sykant van sy hande. Hy beduie ook hoe hy sy voetwerk gaan gebruik om die deeg uit te rol.Hy gaan koekrollers onder aan sy skoene bind en heen en weer gly in styl.
Christian troetel Jackie se idee. Met een veeg vee hy die glase en bottels van die tafeltjie.
Spaar my die eentonige manier waarop jy dit wil doen, Jackie!” Om aansien te verkry by die ander twee spring hy hande-vier-voet op die tafeltjie. Hy gly en klou soos Spiderman aan die tafeltjie wat met hom om tiep!Soos n wafferse ram spring hy weg, bo-op die skoot van ‘n groot geboesemde deftige “dame”. ‘n Uitdrukking van vrees verskyn in Christian se oë toe die “dame” se metgesel opspring om hom streepsuiker te gee.Met ‘n noeste poging probeer hy die man ontduik.Tevergeefs! Die reuse man hou hom aan sy kraag en broeksnaat vas.
Dis te veel vir Jackie. Hy gebruik sy gawes en wiks die ou vol teen die bors.
Vesels spat na alle kante soos die reus se hemp en knope oopbars van die geweldig slag.
In die tussentyd sit Platjan Jamie hom en verlekker in die nietige verrigting van Christian en Jackie om hulself te bevry en weg te kom van die gevaar.
”Kom, Maters,dis tyd om huistoe te gaan. Ons vroue gaan nie glo wat met ons gebeur het nie. Dit gaan beslis die moeite werd wees om saam die Alpe in te vaar.”

Wil jy saam woordsnoer? So maak mens :

Jy kan ‘n enkele woord as inspirasie vonk gebruik of al die woorde – nes jy lus het.

Skryf dan jou blog. Maak seker om die woord (e) in vetdruk (bold) aan te dui in jou skrywe.

Onthou om die prentjie hierbo en ook die skakel hieronder in jou bydrae in te sluit. En moenie vergeet om jou bydrae op Inlinkz te gaan aanhaak nie!

https://fresh.inlinkz.com/p/0ad6b9588b9649c38b03c4859734bed9

Lekker snoer.

Le-Jou-Eier: Kwale en boererate


Hester sê:

Vertel ‘n bietjie van die mediese boererate wat jy volg en of hulle wel werk. Wat is die eienaardigste van hierdie rate wat jy ooit van gehoor of self probeer het? Dink jy die “oumense” was slim op mediese gebied met hulle kruie en salfies of was dit alles net ouvroustories?

Boererate? Moontlik!

Hoe ouer mens word hoe meer is mens geneig om maar ‘n raat of ‘n pilletjie te neem vir alles wat moontlik nie meer so glad loop nie.
Verkoue:
Dis wat almal maar kry. Hier moet jy maar self jou boererate uithaal om gesond te word.
Bakkie met warm water en kamilleblommetjies in en ‘n handdoek om die kop. Dan stoom jy jou goed sodat al daardie gorras kan los kom. As kind het ek niks daarvan gehou om dit te moes doen nie. Ek het altyd benouder daaruit gekom as wat ek onder die handdoek in gegaan het. Tog het dit wel verligting gebring.
Daar kan ook n tikkie vicks in die water gesit word(daarvan hou ek nog minder as die kamilleblommetjies) Later weet die dokter te vertel dat vicks gladnie goed is vir n asmatiese bors nie. Nou daar het jy dit nou. Een sê gebruik vicks ander een keur dit weer af!
Ek het terwyl ek gestudeer het gereeld by ‘n ou oom en tannie gekuier wat amper soos my grootouers was. Die ou oom het geglo dat ‘n mens ‘n huisie knoffel om jou nek moes dra vir griep en verkoue. Hy het glo selfs daarmee gebad ook. Nou sien ek al die prentjie van die ou verrimpelde oompie met sy beentjies opgetrek in die bad met die knoffeltjie aan n wolletjie om sy nek. Ai, dis te kosbaar.
Omdat ek nie Suid-Afrikaans opgegroei het nie het ek nie veel kennis van boererate nie.
Ons het wel ‘n asyn lap op ‘n gekneusde of gestampte plek moes sit om te voorkom dat dit swel. Vandag word ysblokkies op alles gesit.
Omdat ek maklik depressief raak probeer ek, afgesien van my daaglikse medikasie, met tye, om meer natuurlike goed te gebruik. Ek weet nie of jul “Bach” se “Rescue Remedy” ken nie. Dit is ‘n jellie agtige suig pilletjie. Elderflower,orange en ‘n hele boel wilde blomme as bestanddele.
Nou die dag vertel een oue dame dat mens “baking soda” of te wel bakpoeier op vel strooi wat ‘n uitslag het. Meestal ‘n allergie uitslag.
Dan het ek ‘n goeie raat wat werk soos ‘n bom. Dit is ‘n goeie teelepel vol”corn flower” Mielieblom/Maizena, in ‘n bietjie water opgelos. Sluk dit in een teug weg. Geen geur of smaak nie. Dit is vir as jy ‘n maag het wat met jou weghol. Sodra myne begin, drink ek sommer ‘n lepeltjie en dit bind alles soos wat mens jou sous sou verdik.

Dit is dan die bietjie wat ek van boererate af weet.

Ons InLinkz-skakel vir hierdie week se uitdaging: https://fresh.inlinkz.com/p/a15eea70c3c04529ac417a1a919ae994Bloggers wat nog nie voorheen deelgeneem het aan ons Lê-Jou-Eier bloguitdagings nie: Om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakels Lê-Jou-Eier: Reëls en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? Laasgenoemde blogpos bevat ook al die onderwerpe en skakels na vorige uitdagings.

Lê-jou-Eier: Eienskappe!


Hester sê:

Vertel ons van jou goeie eienskappe. En van daardie eienskappe waaraan jy werk. En van daardie eienskappe wat jy probeer doodsmoor. Vertel ons wat ander mense van jou sê – watter mooi kompliment het jy onlangs gekry?

Gaan vandeesweek se uitdaging gaan weer kreune ontlok? Ek wil dit nie hoor nie. Ons mag soms oor onsself gesels. Ons mag lief wees vir onsself. Indien nie, gaan sit voor die spieël en werk aan daai beeld. Oukei. Speech verby.


Hier is die Inlinkz-skakel vir die uitdaging wat vandag om 12:00 pm open: https://fresh.inlinkz.com/p/6061e1ded6fa403bb328f7fe5decfe6d

My eienskappe:

Ek gaan nie sê goeie of slegte eienskappe nie want ek het so n gevoel my eienskappe is so tussen die boom en die bas.
Ek kannie nee sê nie, baie kere ten koste van my eie ekke! Wil altyd help waar ek kan.
Eienskappe waarop ek trots is:
Handvaardigheid of handigheid kan ek met n oop gemoed sê.
Die laaste paar jare kon ek my kreatiwiteit uitleef omdat ek mense gehad het wat vir my omgegee het en my gehelp het om my vaardighede uit te leef.
Eers was daar n vriendin (wie nou die dag oorlede is) wat haar oor my ontverm het.
Sy het my voorsien met genoeg idees en papier om “Scrap book” bladsye te maak vir n vale.
Terwyl ons nie ge-”scrap” het of kaartjies gemaak het nie het sy my aan die gang gesit om haar onvoltooide kwilte met die hand te kwilt. Sy het ook aanhoudend nuwe materiaal gekoop sodat ek nooit sonder kwiltwerk gesit het nie. Ek het met reg gesê honderde kot-kwilte gemaak om te verkoop.


Na n paar jaar met die vriendin en haar papierkuns en kwiltwerk het suster Tina my ingeskryf om n fotografiekursus te doen waarin ek nogal heel goed gevaar het. Sy het ook die gevorderde kursus vir my betaal. Dit het my ook goed besig gehou en ek kon my kunstigheid goed uitleef.


Toe byt die skryfwerk my en ek is trots om te sê dat ek drie e-boeke gepubliseer het.
Die eerste een was “Flash fiction”, tweede een my “Toeka-Tokkel” stories.My laaste een was “My Eie lewe” tot op ses jaar wat ek in boekvorm en n e-boek uitgegee het.
Voordat ek New Zealand toe getrek het het ek ook heelwat gedoen waarop ek trots is.
Ek is baie lief vir diere en het in 2003 ingeskryf vir n kursus in dieregedrag. Ek het dit geniet om meer kennis te bekom i v m diere, en spesifiek hondegedrag.Na die eerste jaar het ek n tweede deel gedoen waar diere gebruik word om as terapie te gebruik. Dit was n toppunt in my liefde vir diere. Ek het dit Cum Laude geslaag.
Dit bring my by n goeie eienskap wat ek het en dit is geduld.Ek het ontsaglik baie geduld maar as dit op is het ek die slegte eienskap om baie kort van draad te raak. Ek werk daagliks aan daardie kort van draad gevoellens want dit lyk of as mens ouer word raak mens se geduld ook makliker op.
Ek is n baie ingekeerde/eenkennige persoon. Dis vir my moeilik om oop te maak omdat ek baie wantrouig is.Dis harde werk om die duiwel van jou skouer af te weer. Tog as ek eenmaal op my gemak is hou mense baie van my. Ek kry gereeld terugvoer van ouers dat hul dankbaar is vir die omgee en liefde wat ek aan hul kinders gee. Dit laat my selfbeeld sommer ophelder as hul so praat. Tot my hoof vertel my gereeld hoe hy my waardeer.
My eienskappe is van een uiterste na die ander.Ek moet gedurig hard werk om n goeie balans te handhaaf.

Lê-Jou-Eier: Ons vier Moedertaal : Afrikaans


Hester van https://www.hesterleynel.co.za/2019/02/21/ons-vier-moedertaaldag-afrikaans/

Stel die volgende voor vir hierdie week se Eier-leery

Ek het die volgende varsgebektes geniet:

  • “iemand weet nie waar sy vierkantswortel sit nie” – gesê van ‘n persoon wat deurmekaar is
  • “vinkkoors” – ‘n middeljarige metgesel se behoefte om ‘n huis oor te doen
  • “die lakens uitdeel” – verwys na ‘n persoon wat baas speel in die huis
  • “iemand se donkie draf” – beteken iemand is knorrig

As ek nou hierdie vier uitdrukkings so bekyk, lyk dit vir my na ‘n lekker storie soos wat hy net verwoord kan word in Afrikaans. Dis dan vandag se Lê-Jou-Eier uitdaging: gebruik hierdie vier uitdrukkings en skryf ‘n storie. Gebruik al vier, of enige een, twee of drie van die uitdrukkings, nes jy wil. Kom ons vier Moedertaaldag 2019 in blogger-styl.

Eers het ek gewonder wat ek kon doen om dit te doen toe gee Lekkervurig aan die hand: skryf net en redigeer later. Ek dink toe aan die storie wat Vrydag by die skool afgespeel het.

Middag, 22 Februarie, skooltyd vir my. As ek die klas inkom begin my donkies sommer draf as ek dink aan wat voorle. Eerste wat ek doen is om twee sjokolade koekies te eet. Ons het ‘n spesiale houer met koekies vir die kinders. As hul inkom mag hul twee koekies vat en ‘n koppie met water, as hul wil. Die water was voorheen ‘n aangemaakte, nagemaakte vrugtedrankie; ene suiker. Die skool neem deel aan geen “soft drinks” of gaskoeldrande nie. Dit gaan oor die kinders wat oorgewig is en slegte tande het. Nou het hul dit ‘n “drink water” speelgrond gemaak.
Na die twee koekies kom die vinkkoors in aksie en ek begin die lys van name neerskryf van die die kinders wat die middag daar gaan wees. Eers is dit die outjies wie se ouers skielik besluit het om hul later te kom haal. Daar is ‘n boekie waarin die sekretaresse versoeke skryf van die ouers. Hul kom bo-aan die lys. Dan volg ek die lys van almal wat op ‘n Vrydag daar gaan wees. Ons moet dit doen sodat ons kan gaan kyk waar die kind is as hul nie opdaag nie. Ons het probleme met sommige ouers wat nie die skool laat weet dat hul die kind oplaai nie, dan gaan soek en as dit is bel ons om te hoor waar die kind is. Party ouers kan so lekker sommer vergeet waar hul vierkantswortels is en ons nie inlig nie. Die meeste neem ons darem in ag en kanselleer betyds.
Die kinders kom een-een aan. Die name word afgemerk. Hul hang hul tasse op, kry hul koekies. Nou is dit ‘n geraas en ‘n gehardloop uit ‘n ander wêreld want dit reën buite en hul moet binne bly. Drie seuns is met die intrap slag al in ‘n uitbundige, remoerige toestand.
Terwyl my Bestuurder die name in die register skryf, gaan ek solank die PS4 aan die gang kry sodat twee kleintjies uit die pad kan wees van die drie lawaaimakers.
Jasper en Ethan is eerste. Jasper(5 jaar) is n baie aktiewe klein klits. Ethan is meer besadigd, hy gaan maar so saam met alles wat gebeur.
Jasper begin sommer dadelik die lakens uitdeel om die PS4 aan die gang te kry. Hy pluk die Skyf(CD) uit die kassie. Hy weet nie hoe om dit versigtig te doen nie. Hy vat met sy taai vingers aan die kant waar hy nie moet vat nie.
“Stadig net eers. Laat ek jou wys hoe.”
“ Nee, ek weet hoe!” kom die antwoord en gryp weer die Skyf uit my hand.
Ek laat hom dit insit. In die tussentyd bly hy aan die verkeerde kant vashou. Ons twee is naderhand in n opgewonde en luidrugtige gesprek betrokke. My donkie hol nou met ons altwee weg!
Ek:”Laat my help!”
“Neeeee, ek kan dit doen.”
Skyf is in en die program wil nie oopmaak nie. Dit bly sê dat die CD ingesit moet word. Ek haal dit weer uit.
Jasper skree:”Jy sit hom verkeerd in.” Hy begin kwaad word vir my.
Ek bly nie stil nie(wat eintlik seker die regte ding sou gewees het!)
“Dis reg soos ek dit doen.”
“ Neeee, dis verkeerd om!” hy bly wys hoe dit moet wees.
Steeds werk die program nie.
Ethan het die hele tyd rustig gesit en kyk hoe ek en Jasper mekaar opvryf.
Ewe droog sê hy:”Ek dink Jasper se vingermerke het dit vuil gemaak.”
“Aha, dis waar, Ethan.”
Ek haal die Skyf uit en wys aan Jasper hoe vuil dit gevat is. In die tussentyd is Jasper so opgewen hy krul hom op en wil net begin huil van frustrasie omdat ek nie doen wat hy sê nie. Ek vat die Skyf en vryf hom af aan my denim. My hoof het gesê dit help om hom skoon te kry as jy hom aan jou denimbroek afvee. (Bid jou nou aan, die hoof gebruik sy denim om dit te doen!) Dit het nie baie skoner gelyk nie. Jasper loer in die tussentyd vir my, oë vol trane.
Die Skyf is weer in die gleuf. En sowaar, daar werk hy!
“Baie dankie, Ethan, dat jy onthou het dat ons hom moet skoonmaak. Jasper, volgende keer vat jy nie weer aan die binnekant nie.”

Jasper se ogies blink sommer van lekker kry omdat hy nou kan begin met die speletjie.
In die tussentyd is daar oorlog tussen die ander drie seuns. Gelukkig kon ek verdwyn en om van die ander kinders te laat swem. Ongelukkig moes ek na die swem weer terug gaan. Ek het die drie stouters sommer elkeen in ‘n hoek laat sit tot hul afgekoel was. Hul het besef ek speel nou nie meer nie en was ewe vroom en stil nadat hul uit die hoek gekom het.
Kinders het maar ‘n ferm hand nodig om te kalmeer. Hierdie ge-”Ag liefie, wees ‘n engel en hou nou op met die lawaai asseblief;” werk nie vir die wildewragtags nie.

Hier is die InLinkz skakel: http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=816935 wat vandag om 12:00 oopmaak.

Bloggers wat nog nie voorheen deelgeneem het aan ons Lê-Jou-Eier bloguitdagings nie: Om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

Lê-Jou-Eier: Valentyn of te nie..


Geen Valentyn nodig!

Hester se Lê jou eier sê:

Hierdie week se bloguitdaging handel oor daardie Valentyn of Valentynsdag wat jou nog steeds laat bloos van verleentheid.

In my prille jeug was daar nie so-iets soos Valetyn nie. As kind of jongmens moes jy luister na die wyse ouers se vemanings van Vroeg ryp vroeg vrot! Ons drie susters het elkeen ‘n eie belewenis van die vryery stadium beleef. Of dit met Valentyn te doen het maak nie saak nie.
Ek was seker so twaalf of dertien jaar oud toe die volgende met my gebeur het.
Ons het langs ‘n oud skoolhoof gebly. Hulle het bo-op die koppie in ‘n pragtige huis gebly terwyl ons aan die voet van die koppie in ‘n huurhuis gebly het, wat vir my netso mooi en besonders was. Die erwe het daardie dae nog nie werklike omheinings gehad soos wat dit vandag is nie. Daar was grensdrade nie hoë mure nie. Van ons sykant af kon ons deur die draad klim en dan met die leiklip trappies tot bo klim. Dis wat ons as kinders ook gereeld gedoen het as ons vir die oom en tannie gaan kuier het.
Die oom en tannie het net een seun gehad. Hy moes al diep in die twintig gewees het.Volgens my was hy al ‘n oujongkêrel! Hy was ook nie baie vriendelik nie! Hy het ‘n groen MG sportmotertjie gehad wat altyd langs die garage geparkeer was as hy tuis was. Die lekkerste was dat hy ‘n aantreklike vriend in n ligblou Triumph sportmoter gehad het. Die ou het ook langs die garage gestop as hy tuis was. Ek het altyd vir hom geloer (arme man, noudat ek daaraan dink, het gelukkig nie geweet hoe ek ongesiens geloer en van hom gedroom het nie!)
Die storie staan so:
My oudste suster was net op daardie ouderdom van kêrel soek. Sy was vier jaar ouer as ek en in die Hoërskool. Sy het gesien dat die ander ou tuis was. Ons gesels toe so oor ditjies en datjies in die kombuis.
Ousus sê:”Wat kan ons doen om die ou te ontmoet?”
“Ek kan hom nooit vir ‘n koppie tee,” was my antwoord.
“Dit klink goed.” Kom die antwoord.
Ek, ewe kordaat, loop die deur uit, klim deur die draad. Klim trappies uit. Ek klop aan die deur en wag. In die tussentyd roep my suster angstig dat ek moet terugkom!
Die deur gaan oop en hier staan ‘n vreemde man voor my. Gladnie die aantreklike ou of die mense se seun nie. Wat ‘n skok!
“My Ma vra… my ma vra…” verder kom ek nie.
In die tussentyd roep my suster en my Ma my terug. Ek vlieg om en storm die trappies af, terug oor die draad en weg in my kamer. Die ou het al laggende ‘n ent agter my aan gekom. My Ma het verduidelik dat dit sommer ‘n grappie was. Ek het my egter dood geskaam om so ‘n moles aan te vang. Dis heeltemaal buite my doen om so iets aan te vang.
Die man was toe al die tyd nog ‘n besoeker of vriend van die mense op die koppie. Hy was ‘n weeshuiskind wat met tye by die mense gebly het. Ousus het hom leer ken. Hulle het lank uitgegaan. Na haar studies het die vriendskap dood geloop toe sy begin skoolhou het. Ek ken ook nie die hele storie verder nie maar weet wel dat hy op ‘n latere stadium weer kontak gemaak het nadat sy al getroud was.

Dit kom daarvan as jy voorbarig wil wees!

Woordsnoere 1: Enge gebeurtenis


Enge gebeurtenis


Hier sit ek wat Scrapy is,aan die onderkant van die bult.

Ek gly toe onverwags omdat die skuinste nat was na die hewige reëndag.

Met haar moedermooi gesig sit die oerangoetang met haar arms om my gevou. Haar lippe klap-klap van simpatie. Sy vee die oker kleurige grondspatsels van my wange af.

My bril se lense is in duisend skerwe.

“Is dit ‘n komedie wat hier afspeel,” wonder ek so in my selwers.

“ Is ek besig om kens te raak?”

Hier sit ek toegvou in n makabere omhelsing. Dis ‘n resep vir ‘n geveg of ‘n bede. As die oeranoetang vrou agterkom wat sy omhels sal sy ‘n groot stuk van my kan kleim as ‘n ietsie vir haar leë maag.

Ek sou met graagte haar wou omhels om haar gevoel te isoleer.

My gedagtes skakel oor en ‘n engelekoor begin sing. Hopelik kan ek haar instink beinvloed om saam met Soma, die maangod, te vertrek, en my te los dat ek my lewenslus kan herwin.

Die ondervinding was finominaal en ek het my memo geskryf omdat dit my rede gegee het om n opvolg te kan skryf vir die enge avontuur.


oor die #Woorsnoer uitdaging: Het jy ook lus vir saamspeel? Skryf dit op jou blog. Gebruik een of sommige of al die woorde as inspirasie en onthou om die skakel te gaan plak by INLINKZ, waar jy ook sommer al die ander blogs kan lees.

Kuier-Safarie: Limpopo hier kom ons


Safaribus

Hierdie bloguitdaging is aanvaar deur 14 Afrikaanse bloggers wat ‘n virtuele toer deur Suid-Afrika onderneem. Die gasblogger van die week moet op ‘n Donderdag, op die datum wat toegewys is, ‘n blog publiseer oor hulle tuisdorp/streek, asook ‘n fiktiewe weergawe van die ander 13 bloggers se kuier by sy/haar tuisdorp.
Klik op hierdie skakel Lys van Deelnemers om die lys van deelnemende gasbloggers te sien, asook die datums waarop hulle blogposse gepubliseer gaan word.
Die 13 kuiergasbloggers vir die week (en hul lesers) kan dan vir die res van die week ook blogposse bylas waarin hulle beskryf hoe hulle die kuier geniet het, of hulle kan ‘n blog skryf oor die streek waarin die gasblogger van die week die kuiergaste onthaal het – vertel van ‘n eie ondervinding in daardie provinsie/streek/dorp, deel herinneringe of plaas foto’s wat daar geneem is. Enige lekker storie sal doen solank dit in die gasblogger se streek/provinsie afspeel. Kuiergasbloggers en hulle lesers moet asseblief ook hulle skakels byvoeg op InLinkz sodat ons almal kan saamlees.
Om jou blogpos by te voeg of om die ander bloggers te lees, klik op die volgende: http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=797928

 

 

Limpopo se naam het sommer driekeer verander voordat dit uiteindelik Limpopo gebly het. Transvaal, Noordelike Provinsie en laaste Limpopo. Die Limpoporivier is die boonste(mees noordelike)grens van Suid Afrika. Daarna kom die verandering van al die lekker boere, of Afrikaanse, name wat die dorpe gehad het.

Ons besoek die volgende dorpe:

Bela Bela, Modimolle, Mokghopong, Mokopane, Polokwane, Tsaneen, Modjadjikloof en Magoebaskloof.  Jy kan solank op jou kaart kyk waar elkeen is.

GOODBYE TSWANE, HELLO LIMPOPO

Die dag na ons verwelkomingspartytjie vir Theo, het ek wat Scrapy is die dertien Towerinne redelik vroeg opgewek. Hul het bietjie gemurmireer maar ek het my doof gehou.

“As jy nie tien uur in die bus is nie, bly jy in Pretoria. Onthou ons kom nie hierlangs terug om jou op te laai nie!”

Elkeen moes gemaklik aantrek. Ons gaan bietjie rond beweeg en stilletos moet maar in die groot tas gepak word vir vandag. Elkeen moes ook hul swemklere en ‘n handdoek uit hou. Swem, gaan ons beslis swem.

Voordat ons kon wegtrek moes ek eers gou KAMEEL, SEEGOGGA en POSETIEF gaan soek.  Gelukkig kon ek met my half dowe ore in die verte ‘n gesingery hoor:

’My Sarie Marais is sooo ver van my hart…’ Daar sit die drietjies rustig op ‘n bankie, hou mekaar se hande en sing. Hul kon nie die regte paadjie na die bus kry nie!

Almal in die bus val sommer ook weer weg met ‘n gesingery. Toorts se keel wou nog protesteer maar dit het niks gehelp nie.

Lorenzo, skud net sy kop en sit die bus in rat. Daar trek almal weg met:”Omie trap die petrol dat ons vinniger kan ry.”

Ons ry met die N1 oppad na Bela Bela(borrel, borrel). By Pienaarsrivier draai ons af want ek wil die Towerinne laat voel hoe dit voel om op die “Ou” Warmbad pad te ry. Warmbad kry sy naam van al die warm bronne wat daar in die omgewing is.

Ons draai regs af en stop gou by die Wimpie. Van daar af sal ons die pad Modimolle toe vat.

“Towerinne ons gaan nou eers n bietjie rustig verkeer in een van die gewilde warm baddens.” Die natuurlike warm bron is so warm dat dit afgekoel moet word voordat mense daarin kan swem.Die water is ook helend omdat daar baie swael in is. Die keuse lê by elke Towerin of sy privaat(sonder klere)wil borrelbad, en of sy in ‘n warm swembad met baaibroeke aan wil swem.

Almal lê heerlik in sonstoele met elk n kelkie van een of ander gekleurde mengsel. Na die warm water swemmery was almal heel op hul gemak.

Ek wou nog dat ons n draai by die Thaba Kwena krokkodilplaas maak, maar hul was ongelukkig gesluit omdat daar eers krokodille getel moes word. Iemand het die aand ‘n klomp gesteel. Hul het meer as 10,000 krokodille daar.

Die volgende skof word heel gemoedelik aangepak. Steeds op die ou Pretoria-Pietersburg pad. Die bus sukkel om die steilte uit ry. Ampertjies maak ons dit nie. Bo gekom, kyk ons uit oor die Springbokvlakte wat strek van Warmbad tot wie weet waar, verby Modidmolle(die geeste het geëet)tot Mokopane. Ek dink dit moes ‘n asemrowende gesig gewees het vir die eerste trekkers om duisend springbokke hier te sien wei. Vandag is daar nie meer ‘n enkele Springbok in die omgewing nie. https://en.wikipedia.org/wiki/Springbok_Flats

Nylstroom kry sy naam van die die eerste trekkers wat  weggetrek het van die Britse druk af. Die rivier wat hul bereik het was geweldig breed. Daar is ook ‘n kop(Tafelkop) wat soos n piramide lyk,wat die trekkers laat besluit hul is nou in Egipte en dit was die Nylrivier wat voor hul lê. Vandag loop die rivier net as dit regtig BAIE reën, wat min gebeur. Die Nylrivier loop wel steeds ondergronds wat in n mate n seën vir boere is.

Nylstroom, is n plattelandes dorp wat ontwikkel het agv handeldryf tussen boere en natuurlike inwoners.

J G Strydom(Hans) was n welbekende wat in Nylstroom gebly het. Hy was die vyfde Eerste minister van Suid Afrika, ook bekend as die Leeu van die Noorde.

Die Towerinne begin rusteloos raak. Hul is honger! Nog so kwartiertjie dan stop ons vir middagete. Hang net bietjie aan!

Ons ry tussen druiwe boorde wat onder nette is. Dis ‘n goeie streek vir druiwe, asook sagte vrugte.

Die ry is verder baie hobbelrig met al die slaggate en nou teerpad. Gelukkig is die bus se wiele versterk om die gate te oorleef. Dit voel kompleet of ons besig is met ‘n oefenprogram in die gym. TROMMELTJIE en VIRGOC doen voor:  Een boud op, ander boud af. Stamp kop teen die dak, val oor linkerkant toe dan weer regterkant. Tussen in hou ons ritme met al die FAK liedjies.

Image result for drawings of elderly doing exercises

Ons draai af by die welbekende Euphoria golfpark. Ons moet almal op, met die sweefspoor tot bo-op die Waterberge. Daar gaan ons EET mense!

Van bo af kyk ons uit oor Nylsvlei en nog n stuk van die Springbokvlakte. Ek het spesiaal vir die ouens wat sterk van hart is gereël dat hul kan sweef-vlieg, na die Nylsvlei natuuroord. Hier was PERDEBYTJIE natuurlik voor met haar kamera. Sy kon nie wag om sommer van die voëls ook af te neem waarvoor Nylsvlei so bekend is nie. DIS EKKE  wou soos ‘n Arend rondsweef om almal dop te hou.

100_4407
Uitsig oor Nylsvlei en Springdokvlakte

Nadat ons weggelê het aan die heerlike reënboog broodjies, versnappering, slaaie en tonne vars vrugte, kan n paar Towerinne rustig ontspan en na die natuur om hul luister, met n drinkgoedjie in die hand, terwyl die res gaan sweef het.

Twee uur spring ons almal weer in die bus. Mookgopong (Naboomspruit)- die dorp is begin op die plaas Visgat(1907) Die dorpie ontwikkel om die stasie na die ontdekking van Tin en fluorspar. Dit word steeds in n klein hoeveelheid gemyn en herontgin uit die ou mynhope.

Die Naboom(Euphorbia ingens) is n bekende gesig in die omgewing.

Ons stop by “Ralie se Waenhuis en gallery”. BONDELSGEDAGTES wil sommer eerste uitspring om te gaan kyk want Ralie is ‘n skilder en antieke versamelaar. Sy het die ou huisie gerestoreer en as haar werkplek ingerig. Haar eie skilderye hang teen die mure. BALIDROME hou vas! Daar is ou historiese artikels en meubels wat uitgestal word.Die kamers is ook gemeubileer met ou katels en laslappiekomberse, waskom in die badkamer.

Eintlik stop ons hier vir die waenhuis. In die waenhuis verwerk Ralie laventel wat sy self plant, oes en dan verwerk in allerhande lekkerruik sakkies, sepies, blaartjies en olietjies. Sy het ‘n distileerder waarmee sy haar eie olie van die laventelblomme en blare onttrek. Dit ruik baie lekker hier. In 2006 het Passella, die TV program, ‘n opname hier gemaak. Ek was die demonstreerder wat n groepie”tannies” moes wys hoe om laventel reukstokkies te vleg terwyl dit op geneem word vir die program.

Elke Towerin is daar weg met n sakkie of sepie of twee.BALIDROME en SEEGOGGA het elk twee skilderytjies gekoop. Ons ry verder na Mokopane(vernoem na stamhoof Makapan wat daar regeer het)

DSCN3717

Potgietersrus is vernoem na Piet Potgieter die Voortrekker leier.Dis eers Vredenburg genoem nadat die eerste trekkers Makapan oorrompel het. Ons stop by Moorddriftmonument net langs die Nylrivier, wat nie sigbaar  vloei nie. Hier het Makapan die Voortrekkers vermoor. Kinders is teen die doringboom doodgeslaan. Die ou boomstomp het in die tussentyd vergaan en ‘n nuwe boom groei nou daar. Die monument is ter herinnering aan die vermoordes. Lees maar hier die geskiedenis.

Ons ry my geliefde Potties binne. Die Kapokbome is in volle bloei. Die Flamboom en Rooi Jakkarandas tooi hulself ook in die mooiste rooi blommeprag. Dis hoe ek Potties onthou.

Ons ry na Arend Dieperink museum waar ons spesiaal verwelkom word deur n historikus en Daleen wat in beheer van die museum is. Dis ‘n belewenis uit die boonste rakke om alles te sien. Daar is tot ‘n kopbeen van ‘n vroeëre Aapmens wat in Makapansgrotte opgegrawe is. Nadat ons bietjie rondgekyk het lui Daleen ‘n spesiale etensklok of gong. Die geur van heerlike tuisgebakte brood en heuning hang in die lug. Daar is ook ‘n ander geurtjie wat verby sweef. Almal wonder wat dit kan wees?

Nadat ons gesmul het aan die vars brood word klein glasies uitgedeel.

Daleen sê:”Ons het spesiaal vandag vir julle dames ‘n proeseltjie eie gestookte maroela mampoer!” Die museum is een van die min plekke wat ‘n lisensie het om te mag stook.

Wel, dit was nou ‘n gedoente.Elkeen moet maar haar eie belewenis vertel van die sopie of sopies.

Na die ondervinding het almal besluit dis nou eers tyd om uit te span. Ons ry na my vriendin se gastehui; Kameeldoring gastehuis.

Ongelukkig moet ons kamers deel maar ek glo nie dit sal ‘n probleem wees na die knêrtsies mampoer nie.Die helfte die Towerinne besluit om in die swembad af te koel, terwyl die ander in die koelte van die Kameeldoring ontspan.

Sewe uur is ons volgende afspraak in die Wildteelsentrum waar ons gaan braai.

Aha, verrassing:

 

 

Oom Bossie van die Bosveld is die gasheer met n regte Transvaalse Bosveld braai. Stywe mieliepap, boerewors gebraai op harde hout kole, krakerige skaap choppies of dalk ook n t-bone steak. Dan die lekkerrrr sous. Gebraaide uie met tamaties wat in ‘n stewige sous omtower word. Daarmee saam kom darem ook broodjies as jy nie pap eet nie. Daar is ook genoeg slaaie. Avokado vorm, komkommer en ook wortelvorms. Drinkgoed is te kus en te keur. Oom Bossie het sy eie ‘dop van Perske sop’ wat hy uitdeel om te proe.

Almal sit om die kampvuur en luister na die Bosveldgeluide. ‘n Jakkals wat roep, ‘n ent verder antwoord sy maat. Die hyenas raak bietjie rusteloos en lag hier in hul mou vir hierdie klomp vreemde wesens wat saam met hulle giggel. Koning leeu gee ‘n ‘oemphf’ of twee en raak dan stil.

Oom Bossie sit n pruimpie twak in sy kies en begin vertel. Hoe later hoe kwater. Die Towerinne raak nou heel versigtig en bly oor hul skouers loer want hier word nou van geeste gepraat.

Makapan was gladnie gelukkig om in die grotte vasgekeer te wees nie.(so verduidelik oom Bossie)Die Voortrekkers veg terug en Makapan word doodgeskiet. Piet Potgieter word ook gedood. Nou is die twee leiers met sekere tye in Oktober heel opgewerk met mekaar. Hul kom na die Wildteelsentrum om wraak te neem.”

‘n Wolkie trek voor die volmaan verby en gooi ‘n lang skaduwee.

Oom Bossie vryf sy baard:”Dames, ek laat die res van die storie aan julle oor. Ek gaan nou inkruip,”en spoeg sy pruimpie met n boog in die kole.

‘n Geskarrel van ‘n ander wêreld. Al die Towerinne wil gelyk in die bus klim. Lorenzo keer net om orde te kry. Toe alger in die bus is trap hy die lepel diep in, reguit gastehuis toe.

Na ‘n stywe ontbyt vertrek ons na Polokwane(plek van veiligheid). Pietersburg is vir my net ‘n dorp om deur te ry oppad Beitbrug toe of na Magoebaskloof waarheen ons nou oppad is. LEKKERVURIG kan meer van Pietersburg vertel.

Die Kersiebome en Asalias is in volle bloei op die oomblik.Half noordoos buite Pieteresburg is Moria waar elke Paasnaweek duisende busse met duisende Sioniste van heinde en verre hierheen kom om te aanbid.Dan ry ons verby teeplantasies,digte natuurlike woude aan beide kante van die pad soos ons Magoebaskloof op ry na die Kersieplaas.Die Towerinne ‘ooo’ en ‘aaaa’,so mooi is die bloeisels. Ons drink ‘n koppie tee/koffie of n vrugtesappie.

https://www.sa-venues.com/events/limpopo/magoebaskloof-spring-festival/

Debengeni Waterfall    https://www.tripadvisor.co.nz/Attraction_Review-g469386-d6692239-Reviews-Debengeni_Waterfall-Tzaneen_Limpopo_Province.html?m=19905

Ons ry verder tot by die Debegeni waterval waar die piekniekmandjies uitgepak word en almal hul voete in die heerlike koel water afkoel want dis warm hier, gaan al amper vir 30C. TOORTSIE en WOESTYNKIND besluit om teen die kant van die diep poel onder die waterval te klim.Ons is gewaarsku om versigtig te wees. Dis nat en glibberig maar nou ja, hoe gemaak as sommige dames beter weet. O genade,daar het ons dit! Woestynkind se voet gly onder haar uit en sy kom ‘sit-sit so’ na onder. Pardoems, in die diep poel. Toorts gil en spring agterna om te help. Die medereisigers het gelukkig ingespring en ‘n menslike ketting gevorm om die twee uit te trek. Sopnat en bedremmeld sit al die nattes eers in die son om droog te word.

Mandjies word ingepak en ons ry Tsaneen toe en terug deur Modjadjikloof(Duiwelskloof) Pietersburg toe.       

 

Rondomtalie sit gereed om ons te ontvang in haar geliefde afree-oord. Sy het die eetsaal laat optooi om ons ‘n laat middagete aan te bied saam met haar en die hele oord.Dis n gebabbel en ‘n gekêkkel van die eerste water.Rondomtalie kannie mooi sien nie maar haar ore wikkel na alle kante om te hoor wat almal vertel.

Die Towerinne lewer ‘n afskeidslied aan al die bewoners.

Na die heerlike middagete vertrek ons Dullstroom toe om PERDEBYTJIE se omgewing te gaan beleef.

 

Kuier-Safarie: Pretoria terugblik


 

 

My geliefde Koos DuP.

Wat van die Briels se Trein na Pretoria?

As oud Pretorianer het ek Kameel se bekendstelling baie geniet. Ou herinneringe het verby geflits. Terwyl ek so lekker knus teen my instrukteur se sterk bors vasgegpen was, met die valskermsprong, kon ek rustig my oë toe-knyp en in my gedagte Pretoria sien verby vlieg. Die landing was soos Kameel verduidelik perfek! Perfek omdat die aantreklike man my op my voete neergesit het. Ek moes net hol om staande te bly.

Die Sammy Marks Museum het my ook laat spoke sien en voel.

The Erasmus House.JPG

Dit het my aan die “Spookhuis” op die bult in Erasmuskloof laat dink. My seun het in een van die geboue naby die huis gewerk. Daar is blykbaar goeie stories aan die huis verbonde.

Net n paar flitse:
Ek het in Voortrekkerhoogte skool gegaan. Dis nie maklik om as kind van n fabriekswerker tussen militêre kinders te moet skoolgaan nie. Daar was beslis neergesien op ons plasies. Ek was in die groep wat eerste std agts, neges en tiens was. Ons het die reëls neergelê. Daar was baie van ons verwag.
Hester se beskrywing van Pretoria is beslis soos ek dit ook beleef het in vroeë sestigs Pretoria. Gedurende vakansies kon ons as kinders vir die dag Pretoria toe gaan. Ons het soggens 6 uur saam met my Pa tot in Pretoria-Wes gery waar ons die bus gekry het Kerkplein toe.Ons het CTC winkelplat geloop, ook die OK bazaar.Ons het later die middag weer met bus terug Pretoria-Wes toe gery om my Pa daar te kry. Dit was meestal die beste uiting vir ons drie meisie.
Ons het ook eers Fonteine Inry toe gegaan vir n piekniek. Later is die Zwartkopresiesbaan rondom die (Kannie naam onthou nie) Inry.

 


Sunnyside en sopkombuise was ook n gewilde plek tydens my studies op Normaal Kollege/NKP

Die volgende fotos is vanaf my seun se woonstel 2004 geneem.

Die Kerk is nie meer n kerk nie dis n mark of skuiling of wat ook al vandag.

Monument en uniegebou in die verte.

Sommer net Pretoria in die aand.

Om jou blogpos by te voeg of om die ander bloggers te lees, kliek op die volgende: http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=797928

Kuier-Safarie: Brits terugflits


Spesiaal vir Frannie!

 

‘n Heerlike kuier by Bondels! Ek kon my energiedrankie se inhoud goed aanvul.

Die boeresport was ‘n hoogtepunt. Ek het mos n heilige vrees vir perde, die boeresport het my totaal beangs gehad.

Image result for donkey ride drawings

Die agterstevoor donkie ry was ‘n uitdaging wat ek nie kon weerstaan nie. Ek weet nie wat Bondels als in die kos of drinkgoed gesit het nie maar ek was skoon uit my vel van opwinding toe die donkiery aan die beurt gekom het.

Hoe ek agterstevoor op die eseltjie se rug gekom het weet ek nie. Ek het my bene om die dier se pens gevou, die stert vasgegryp en sie daar!

Dit was ‘n gespring en geskop maar wat vasklou was ek, die einste benoude Scrapy. Ek het tot die einde opgebly en n prysie gekry.