Skryf-Safarie: Bordspeletjies.


Abrie dink hardop Dink aan bordspeletjies vir die week se Safarie.

 

Bordspeletjis was baie gewild in my kleintyd. Daar was nie TV en al die moderne tegnologie ,van vandag , om ons besig te hou nie. Dit was altyd lekker om bordspeletjies te speel as n grootmens saamspeel. As kind het jy altyd probeer om die volwassene uit te oorlê. Baie male, as net ons kinders gespeel het, het dit uitgeloop op n stryery van n ander wêreld. Elkeen wou altyd wen.
Ons het baie slangetjies en leertjies, en dambord gespeel. Ludo was ook een van ons beste speletjies. Dan n speletjie wat ons “vlooi” genoem het. Daar word n plastiese houertjie gebruik. Elkeen kry n groot ronde skyfie en dan moet jy kyk hoeveel klein skyfies jy kan inwip in die houertjie. Mens druk op die buitenste kantjie van klein skyfie met die groot skyfie om die kleintjie in die houertjie te wip. Elkeen kry bv drie beurte en die een met meeste in houertjie wen.
Vingerbord of vingerbagatel is glo volgens dr Google n tipiese Suid Afrikaans ontwerpte bordspel.
Dit was die jaar 1969. Snerpend koud in Britstown. Ek en my Pa het melkbokke gaan oplaai by een van die groot melkbokboere. Ons het gebibber van die koue die aand op die plaas. Toe haal die boer, wat self nog n jong ongetroude man was, n vingerbord uit die kas. Eerste keer wat hierdie stadsjapie te doen gekry het met n aand voor die kaggel. Toegedraai in komberse en die vingerbord tussen ons op die tafel.
Wat n gedoente. Ons kon net nie ophou speel nie. Naderhand het ons so warm van al die opwinding gekry dat die komderse nie meer nodig was nie. Ons het amper deurnag gespeel. Na een eers gaan slaap. Ek het later jare my eie vingebord stel gekoop wat oral saamgetrek het in my omswerwinge. Ongelukkig het hy nie saam NZ toe getrek nie.

 

Hier by my skool waar ek naskool en voorskool diens doen het hul tonne bordspelletjies. Dink julle dit word gebruik?
Nie regtig nie. Partymaal as daar een outjie is wat nie n iPad het nie sal hul n speletjie speel. Die beste is natuurlik dat ek moet saamspeel. Hier is n stel kaarte met prente op van Barby, Ken en nog n klomp ander. Mens pak hul onderstebo en tel een op. Draai hom om. Tel nog een op en as dit dieselfde is as eerste een vat die persoon die kaarte. As dit nie dieselfde is draai hul weer om en volgende een kry n beurt.

Daar is ook n lekker bordspeletjie wat lyk my nie meer hier is nie. My “super” hou van gedurige opruim en skoonmaak. Dink sy het hom weggegooi want hy was al gehawend. Om terug te kom na die speletjie:
Dis ‘n kaart van Nieu Zealand en al die belangrike dorpe en stede. Die name word vooraf met kaartjies toegemaak. Daar is plek vir 4 spelers. Rondom NZ is daar n paadjie met name op die paadjie. Mens gooi n dobbelsteen. Skuif jou “pion” wat n Kiwi, pikkewyntjie, Weka en Nog iets is. Jy hop dan die hoeveelheid blokkies. Die naam waarop jy land moet jy dan raai waar hy is en sy kaardjie afhaal. As jy verkeerd is sit die kaartjie terug.

Dis vir my n moeilike speletjie omdat ek nie al die name en plekke ken nie. Ek leer gelukkig darem terwyl ek speel, want Ineke moet altyd saamspeel!
Hier is n paar speletjies wat ek sommer in die kas afgeneem het.

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel.

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=784470.

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

Advertisements

Skryf-Safarie: Deur die venster


KAMEEL is die week se gasvrou. Sy daag ons uit om te skryf wat deur die venster gesien kan word.

FB_IMG_1509622669449

 

WONDERWêRELD deur die VENSTER.

Image result for drawing old lady on a chair

Nina laat haar borduurwerk sak. Sy leun behaaglik terug teen die rugkant van haar geliefde gemakstoel.Sy tuur na buite deur die sonverligte venster. Die ondergaande son gee alles n goue skynsel.
Nina kyk na haar borduurwerk. ‘n Tafeldoek met die fynste lintborduurwerk. Daar is nog net n paar blommetjies oor dan is dit klaar, en kan sy dit vir haar geliefde kleindogter gee. Sy maak haar borduursakkie oop om n nuwe lintjie te kies. Haar oog vang n beweging in die verte. Alles is wasig voor haar oë.
“Is dit Lukas wat my kom haal?” wonder Nina. Sy kannie mooi uitmaak nie.

Image result for Drawing of man on horseback

“A, dis n ruiter op n wit perd. Lukas, jy het uiteindelik gekom. Liewe Lukas, ek het jou so gemis.”
Nina rus haar kop gemaklik teen die leuning van die stoel. Sy vou haar verrimpelde hande oor mekaar bo-op haar borduurwerk. Sy voel vry. Vry van al die pyn en swaarkry.”Lukas het gekom.”

Die motor kom met n stofwolk tot stilstand voor Nina se huisie. Suzy kannie wag dat Faan die deur van die motor oopmaak. Sy trippel op haar hoëhak-skoene. “As ma-Nina tog net iemand wil kry om die paadjie en tuin netjies te maak.” Suzy lyk gladnie ingenome nie. By die voordeur staan n emmertjie met verdroogde rose. Die wind het van die rose uitgewaai. Alles is stowwerig:”Hoekom hou ma tog nie die stoep skoon nie!” Suzy lui die voordeurklokkie ongeduldig, kannie stilstaan nie. “Faan, kyk tog bietjie deur die venster of jy Ma Nina kan sien.” Faan buig van die digbegroeide struike weg om in te kyk. Hy kyk in verwondering na binne. “Ma Nina sit in haar stoel. Ek dink sy slaap.”
Faan gaan haal die spaarsleutel uit die motor. Hul gaan die huis binne. Suzy, al klaende. Faan beduie sy moet sagter. Hul betree die sitkamertjie. Dis die mooiste prentjie van Nina in haar stoel. Kop rustig agteroor, hande gevou. Nina se yl hartjies word deur die ondergaande son met goud bestraal soos n helder ligkrans om haar hoof. Vrede straal uit die prentjie.
Suzy wou nog n aanmerking maak maar Faan gee haar n kyk wat van misnoë getuig. Teer raak Faan Nina aan. Nina maak haar oë oop:”Lukas, ek het jou vreeslik gemis.” Met n diep sug sluit Nina haar oë en die Hemelse vrede verlig haar gesig.

Image result for halo around head in photo

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel net onder die paddatjie:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=781709

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

 

 

 

Lê-Jou-Eier: Skryf-Safarie. Dieremaniere.


DIEREMANIERE

Image result for drawings of animals cute

Hierdie week is ek die gasvrou vir ons skryf-safarie aangebied deur Dis ekke in lyn met Lê-jou-eier

Wat doen n dier aan jou? Voel jy gemaklik in die geselskap van diere? Alles hang van jou reaksie af. Diere voel aan hoe die mens voel. Hul lees die menslike reaksies en gevoel soos n boek.
Hierdie week gesels ons bietjie oor diere en hul maniere of reaksies op menslike optredes.
Ek is mal oor diere. Van die kleinste miertjie tot ons grote olifant. Elk is uniek. Ek is seker n ieder en n elk het een of ander storie om te vertel oor ondervindings met diere hetsy geveerd, viervoetig of gevin.
Jy kan jou vertelling n ware verhaal maak. Dit kan ook n vertoning wees wat jy gesien het as jy nie regtig jou eie dieremaniere ondervinding het nie. Daar is beslis ouens wat n heilige vrees vir diere het, jy kan daaroor ook skryf as jy so voel.

Image result for drawings of animals cute

 Ek sien uit na al die dieremaniere wat gaan opduik.

Geniet dit. Dis lekker om Afrikaans te gebruik en te skryf!

Hierdie week se gasblogger vir die Lê-Jou-Eier uitdaging is Scrapydo2: “Ek daag jou uit: Dieremaniere: uit jou eie lewe of ‘n deel daarvan, oor ‘n geliefde dier se lewe, of oor enige werklike gebeurtenis. Maak dit n lekker lees week.”

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel net onder die paddatjie:

Jou InLinkz skakel is http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=780871

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

Skryf-Safarie: ‘n Feëverhaal


Het jy ‘n feeverhaal? Ek daag jou uit: Skryf ‘n feeverhaal: oor jou eie lewe of ‘n deel daarvan, oor ‘n bekende se lewe, oor die politieke situasie van ons land, of oor enige werklike gebeurtenis. Maak dit ‘n feeverhaal ( of ‘n fabel) en vertel vir ons ‘n storie.

So daag Seegogga

die lewe is ‘n feeverhaal

‘n Tragiese verhaal met n mooi einde geskryf deur Scrapydo

Die twintigste eeu. Om en by die 1970tigs.
Sandra is n stil, eenkant mens weens omstandighede buite haar beheer. Sy voel nie regtig eensaam nie want daar is daagliks verskillende werkies wat sy moet doen.
Sy hou al vier jaar skool vanuit haar ouerhuis. Die plaaslewe is in haar bloed. Daagliks word diere versorg voor sy die skoolbus langs die hoofpad kry om haar na haar vierman skooltjie te neem. Die rit is maklik n halfuur se ry. Daar is n kortpad wat n nou en dan geskraapte hobbelige pad vol klippe en gate insluit, veral nadat dit gereën het. Sandra geniet elke oomblik van die rit omdat dit tussen berge en bosse deur loop. Die skooltjie nestel ook aan die voet van die berge.
Die jaar 1971 is n opwindinde jaar. Sandra gaan haar vlerke sprei en by n ander skool werk. Dis ver van haar ouerhuis maar sy sien uit na die verandering. Dan is daar ook n toer wat wag in die Desembervakansie. Sy gaan Suid Amerika besoek saam met n toergroep. Heel opwindend.
Kersfees was Sandra in Sao Paulo. Nuwe jaar in Brasilië het gesorg vir n avontuur op sy eie.
Terug by die huis, na n drie weke avontuur gelaaide vakansie, pak Sandra haar aardse besittinkies in twee tasse en vertrek na haar nuwe omgewing. Sy bly die eeerste jaar in die koshuis wat haar, as stil en naiewe mens, baie grys hare gegee het.
Die lewe was steeds eensaam. Sandra het egter al, toe sy nog tuis gebly het, gereeld die Landbouweekblad se Opsitkers bestudeer. Sy het vir verskeie persone geskryf. Omdat sy skrikkerig was vir n vehouding het sy altyd ouens gesoek wat ver weg bly sodat daar nie ontmoetings kon wees nie.
Noudat sy egter op haar eie bly het sy braaf geraak. Sy het vir ouens nader aan haar geskryf wat uitgeloop het op ontmoetings.Ongelukkig was dit net vinnig vriendskappe want die meeste het net n lêplek gesoek vir die aand. Die ondervinding het Sandra se oë geopen as dit by die werklike lewe kom.
Skielik het die korrespondensie verander. Sandra en haar een vriendin het die een ou uitgekyk of liewer uitgelees.
Hy was die sjarmantheid vanself. Hy stuur gedroogde blomblaartjies, klippies, skryfgoed – potlode en uitveërs. Dan ook musiek. Musiek opgeneem op bandjies. Elke week n ander een. Die musiek so meesleurend romanties. Hy het meeste musiek van sy massiewe versameling plate opgeneem. Hy was lief vir “Tot middernag slaan” wat Fonnie du Plooy aangebied het. Ook kort Bybelverse en preke word gestuur.
Dit het Sandra se voete onder haar uitgeslaan. Hul reël om te ontmoet. Daar was elektrise blitse tusen hulle.
Sandra was in die sewende hemel, onwetende wat op haar wag. Ouers word gevra. Die troue word gereël. Alles perfek.
Die twee is lief vir mekaar. Hul is geesgenote. Die romanse blom.Sandra is werklik gelukkig. ‘n Jaar later word n seuntjie gebore. Nou is beide eers in hul element. Sandra aanbid die grond waarop haar man loop. Tog is daar half n bewolktheid op die horison.
Sandra kom een middag  van die skool af nadat sy haar seuntjie by die bewaarskool opgelaai het. Sy gaan slaapkamer toe en ontdek n foto wat met n polaroid kamera geneem is. Haar geliefde besig met dinge wat Sandra tot in haar fondament skok. Sy konfronteer hom daarmee en hy belowe dit was net n eenkeer ding. Hy sal dit nooit weer doen nie.
Ongelukkig het Sandra nie geweet dat haar geliefde n probleem met straatmeisies het nie. Dit het vir n paar jaar aangegaan. Sandra was gebreek. Sy het egter steeds die lewe in die oë gekyk en gemaak of niks verkeerd is nie.
Toe gebeur dit dat haar geliefde geld wou hê wat sy nie wou gee nie. Hy sluit die huis sodat sy nie kan wegkom nie. Gryp haar aan haar arm en wou haar met geweld dwing om saam bank toe te gaan om geld oor te betaal. Gelukkig het Sandra kop gehou, toe hy haar vasgryp het sy sy toekoms omtrent weggeskop. Dit het nie weer gebeur nie! Hy was maar skrikkerig vir haar na die tyd.
Die omstandighede met buite egtilike verhoudings het net vererger. Telkens het sy weer vergewe.Na vele besoeke aan psigiaters en behandeling het Sandra met die hulp van n vriendin by n prokureur uitgekom wat aanbeveel dat sy so gou as moontlik uit die huis moet padgee.
Sandra gaan huistoe en konfronteer haar man.
“Ek was by n prokureur en hy het aanbeveel dat ek onmiddelik die huis moet verlaat.”
“Wat, jy gaan nie my kind van my wegvat nie!” Dreigend kom hy nader. Hy gryp Sandra aan haar keel en sis:”Jy sal nie!” Sandra sien in sy oë dat hy die kluts kwyt is. As sy nou n verkeerde ding doen is dit klaarpraat met haar. Gelukkig kalmeer haar man dadelik toe hy besef wat hy wou doen. Hy gryp n mes waarmee hy altyd hoenders geslag het, kap dit met geweld in die staal wasbak. Die tafel was gelukkig tussen hul twee. Sandra vlug weg. Sy kry vir kleinding en gaan na die prokureur toe wat haar vir die nag blyplek gee.
Die egskeiding was onaangenaam. Sandra se man het sy werk opgesê en n boemelaar geword. Sy het steeds met tye hom onderdak gegee omdat dit steeds haar kind se pa is. Na twee jaar van hel en sukkel om alles te doen om aan die lewe te bly pleeg Sandra se eks-man selfmoord in haar garage.
Almal het gesê dis ten goede nou was sy ontslae van die monster. Sandra was steeds oneindig lief vir haar man.
Stadig maar seker het sy weer begin helder dink. Ander werk gekry. Sy trek na n plattelandse dorpie toe waar sy n nuwe lewe begin. Sy ontvang haar man se pensioen wat hy aan haar bemaak het. Sandra belê dit sodat haar kind kan gaan leer na matriek. Haar eie pensioen se uitbetaling het gemaak dat sy n meenthuisie kon koop. Die lewe het uiteindelik beter en beter geword vir Sandra. Sy moes steeds werk om aan die lewe te bly maar daar was nie meer daardie stress en wonder van wat gaan volgende opduik nie.
Vandag bly Sandra naby haar seun in n vreemde land. Hy onderhou haar deur vir haar huisvesting te betaal. Sy moet steeds werk want haar pensioen is maar n druppeltjie in die daaglikse lewensemmer van voorsiening.
Sandra bly in n poskaart mooie plekkie, tussen groen heuwels. Sy loop elke dag met haar geliefde hondekind en verwonder haar elke oggend en aand aan die son wat opkom en ondergaan met van pienk,roos tot rooi en goud, oor n rustige geliefde huisie in die vreemde wat nou haar blyplek is.

IMG_3261

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel net onder die paddatjie:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=779975

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

Lê-Jou-Eier: As Afrikaans sou uitsterf?


 

 

Vroeg oggend loop ek en dink en wonder waaroor ek moet skryf en hoe ek dit moet benader.

Dis n heerlike oggend. “Dis heerlike lente” kom in my gedagte op.  Ek loop n entjie en dink toe aan “Oom Bossie van die Bosveld.” Ek is mos maar eintlik n Bosveld meisie.
Ek gaan kyk toe ek tuis kom na n paar opnames van die twee liedjies. Daar is toe nie een opname waarvan ek rerig hou nie. Die soektog gaan toe voort en ek kom af op Ouma en Oupa sit op die stoep… Gladnie ideaal vir my skrywe nie! Robbie Wessels en sy trawante se platvloerse gebruik van woorde is ook nie mooi nie. Toe kom ek af op Min Shaw en Ge Korsten se “Heidelied.” Dit is oordrewe “opgesmuk” as ek dit so mag noem. Volgende is toe Koos Kombuis en daarna Koos du Plessis, oor wie ek mal is. Iemand skryf toe onderaan een liedjie in Engels dat Koos Dup die vermoë gehad het om die mooiste Afrikaans te gebruik. Dit kan net nie vertaal word nie want die betekenis gaan dan verlore. Dink maar aan “Kinders van die wind” en “Sprokie vir n stadskind.”
Na n ronddwaal op YouTube kom ek af op “Byeboerwa” van Karika Keusenkamp. Immer fris en pragtig. Sy sing met liefde en oorgawe in Afrikaans.

My Afrikaans. Ons Afrikaans.Afrikaans sal verander met al die vreemde woorde wat ingevoer word maar doodgaan sal dit beslis nie.
Net n bietjie agtergrond: My kleinkind moedertaal was Hollands. Ek het nog steeds sekere uitdrukkings wat eg Hollands is. My skooljare was alles in Afrikaans. Ek het op skool leer Afrikaans praat. Dit het my moedertaal geword en ek is lief vir die taal. Ander tale was maar vir my n nagmerrie(met tye nog steeds). Nou, op die ou end sit ek in n Engelssprekende land en hou Afrikaans steeds hoog. As ek by my kinders kuier praat ons Afrikaans. Vir my is dit baie makliker om Afrikaans te praat en te dink as in Engels. Ek wonder hoe klein Bea gaan reageer op twee tale.
Interessant genoeg hoor ek gereeld Afrikaans op straat of in winkels. By die skool, waar ek uithelp, is ook n paar Afrikaanse families. Hul praat almal Afrikaans met my. So, Afrikaans sal nie sommer verdwyn of uitsterf nie, glo my vry.

bosveld: Sunset landscape  Stock Photo

https://www.123rf.com/stock-photo/bosveld.html

Om die inskrywings van verskillende bloggers in Lê-Jou-Eier te geniet of om self ‘n eier te kom lê wat ons kan uitbroei en grootmaak, klik op die volgende InLinkz skakel:

Vir die reëls van hierdie eier-boerdery, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposte Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22). 

Lê-Jou-Eier: Wat is my superpower?


 

Super krag is n nuwe uitdrukking vir ons moderne tyd. Dis mense met ysterhande, vlieënde mense, mense wat robots is en wat nog alles!
My “super krag” lê in my geaardheid van fyn aanvoeling. Ek kyk eers die kat uit die boom voordat ek die regte kat uit die boom sal help.
n Paar voorbeelde:
Vroeër jare het ek en my ouers met Saanen melkbokke geboer.

White goats Stock Photography

My eerste twee ooie was twee wilde wragtigs. Vars uit die veld. Nooit gehanteer deur mense nie.
Ons het naby Pretoria gebly en my Pa het twee ooitjies vir my gekoop van n boer naby Britstown. Ons moes hulle self gaan oplaai. Dit was sommer n lekker uitstappie.
Die boer het die twee ooitjies die vorige dag voor ons aankoms in n skuur opgesluit. Toe ons hul moes oplaai was daar geen manier dat die twee hul wou laat vang nie. My “super krag” het ingeskop en ek het hul stadig en rustig benader. Met hul gesels en gepaai. Op die ou end het hul self na my toe gekom en kon ek hul een vir een vashou sodat hul opgetel kon word en in die bakkie gesit word. Die boer kon sy oë nie glo nie!

Rottweiler Stock Photos

https://www.dreamstime.com/

Die volgende was toe ek op soek was na n huis om te koop. Ek het saam met die verkoopsagent uit die moter geklim. Sy het gewaarsku dat ons nie agtertoe moet gaan want daar is twee honde. Sy het glo n afspraak met die eienaars gemaak voor die tyd. Hul was toe nie tuis nie.
Die agent het gesê ons kan maar net oor die heining tussen agterkant en voorkant kyk. Ons doen toe so. Ons beweeg toe na die anderkant van die huis.
Raai wat verskyn toe om die hoek? n Fris rotweiler. Hy maak geen geluid. Loop net en gaan staan by die voordeur. Toe breek al die hel los toe ons dit waag om verder te loop. Hond nommer twee storm blaffende om die hoek en die eerste een kom ook dreigend nader.
Die agent wat agter my gestaan het, het met spoed by die hek uitgehardloop en die hek toe gemaak. Ek het doodstil bly staan met my mandsak as beskerming voor my. Nes ek beweeg kom honde grommend nader. Stop ek stop hulle. Die agent bly roep:”Ineke, kom uit daar. Hardloop!” Aikona, my “super aanvoeling” het gesê:”Hol jy, gryp hul jou.”
Ek het duim vir duim, voetjie vir voetjie agteruit beweeg. Telkens die honde gekalmeer. Dit was n verligting toe ek buite die hek staan en die twee blaf vir ons agter die toe hek.
Na die tyd was ek dankbaar dat daar nie gate of klippe in die pad was waaroor ek kon struikel nie.Jy kan jou indink wat kon gebeur het.

20170519_075042
Dan in vandag se lewe, het ek te doen met vyfjarige kindertjies wat nie by die skool wil wees nie, laat staan nog vroegoggend voor skool en namiddag na skool.
Partymaal, veral in die begin help my super power nie. Ek moet dan die kleintjie vashou en kwaai met haar of hom praat om nie agter die ouers aan te hol nie.
My laaste een op die oomblik is n dogtertjie van vyf. Sy klou aan haar pa vas en wou gladnie na my toe kom nie.Ek sien sommer in haar oë hoe verskrik sy is. Om n lang storie kort te maak. My super krag het op ou end gewen. Ek het haar nou aan my kant. Sy hardloop selfs nou vanaf die hek na my toe. Waai nie eers vir haar pa nie!
Eerste wat sy doen as ons inkom gryp sy n iPad. Ek sit langs haar en help haar die regte letters kies om woorde te maak. Ek het natuurlik n stoute vinger wat gereeld die antwoord wil intik. Dan is dit: “Naughty finger!” en sy sal hom wegstoot en dophou dat ny nie weer stout is nie.
My Super krag lê beslis in: Moed, Blymoedigheid en Kalmte van Gees.

Om die inskrywings van verskillende bloggers in Lê-Jou-Eier te geniet of om self ‘n eier te kom lê wat ons kan uitbroei en grootmaak, klik op die volgende InLinkz skakel:

Vir die reëls van hierdie eier-boerdery, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposte Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

Lê-Jou-Eier: Byskrif


Ooo, gaats! Gaan ek ook SO lyk op die einde?

Skorsie

Samespraak tussen twee murgpampoentjies

Cory groen Courgette en

 Murgie geel pampoentjie.

Cory: Ek is so bly ons tweetjies is saam hier op die snyplank.

Murgie: Jong ek weet darem nie regtig. Dit voel vreeslik vreemd. So hoog en weg van my moederplant af.

Cory: Oh la la, hier kom n ding. Ouch, af is my bo-punt, oeps, en af is my onderkant.

Murgie: Dis erg! Ek wil nie kyk nie!

Cory: Dit voel kielierig! Moenie my so styf vashou en druk  nie. Dit voel of ek wegvloei. Murgie K-Y-K…..plop, plop, pl…

Murgie: NEE, o toggie is dit hoe ek gaan lyk nadat die hand klaar is met my? Ek wil teruggaan na my Mammie toe. Nee, moenie….. plop, plop pl….

 

Om die inskrywings van verskillende bloggers in Lê-Jou-Eier te geniet of om self ‘n eier te kom lê wat ons kan uitbroei en grootmaak, klik op die volgende InLinkz skakel:

 

Vir die reëls van hierdie eier-boerdery, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposte Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22). Laasgenoemde blogpos is opdateer op 2017-09-05.

 

Lê-jou-eier: Tweede idioom!


Hier in my kontrei het elke derde huis n Pitt-Bull. Waarom weet ek nie maar nou ja, wie is ek om iets te sê.(hul hou nog van hondegevegte hier! Hoe aaklig)

Gister loop ek verby n huis waar nuwe mense ingetrek het. Nou toe, so wraggies het hul ook n Pitt-Bull. Hul het juis uitgekom met die hond aan n reuse halsband en ketting. Trompie is nuuskierige agie en wil net gaan om te ontmoet. Nee jong, die meneer stel nie belang in n vriendelike ontmoeting nie. Gelukkig is ons aan die anderkant van die straat.

Vanoggend loop ons weer verby. Geen taal of tyding van n hond nie. Ha, daar kom die idioom toe op:   STILLE WATERS, DIEPE GROND

ONDER DRAAI DIE DUIWEL ROND.

Ek raak toe sommer nostalgies toe ek Laurika Rauch Stille Waters hoor sing. Ek moes dit net deel.

 

 

 

Betekenis:

https://af.wikiquote.org/wiki/Afrikaanse_spreekwoorde#S

sê:

Stille waters, diepe grond, onder draai die duiwel rond

  • Gesê van ’n skynbaar ingetoë mens wat heimlik allerhande stoutighede aanvang.

Stel jy belang om deel te neem?

Besoek Hester se   LÊ-JOU-EIER

Afrikaanse Tokkel: Dankbaar


Ek moet die volgende in Afrikaans deel. Afrikaans is en bly steeds my Moedertaal.

Die afgelope week het ek weereens besef hoe wonderlik dit is om mens te wees op hierdie Godgegewe aarde. Dis nie net die besef dat daar n Hoër Hand is wat ons beskerm en bewaar nie. Dis ook die besef dat om gesond te wees en so baie seëninge te beleef werklik die lewe die moeite werd maak.

Maandagoggend vroeg, so amper half sewe, en nog pik donker loop ek met Trompie ons eerste lopie vir die dag. Dit is meestal n twintig minute se stappie. Ek loop altyd dieselfde paadjie elke oggend. Onder in my straat is n hospitaal vir liggaamlik gestremdes. Ek en Trompie ken heelwat van die mense en verpleegpersoneel. Toe ons die sypaadjie oploop kom daar n ou vroutjie aangestap, eintlik meer sleepvoetend. Net n kort ou jassie maak haar bo-lyf toe. Sy het nog haar kort nagrok aan wat onder die jassie uitsteek. Twee maer beentjies steek onder rokkie uit en twee pantoffelvoete wat skuifel.
Ek het eers gedink dis dalk een van die hospitaal se vrouens wat weggeloop het. Toe ek nader kom sien ek dat dit Nellie(nie regte naam nie) was. Ek ken haar van sien. Sy bly om die draai van die hospitaal af.
Die volgende gesprek het plaasgevind:
Ek:  Wat maak jy hier in die donker en koue alleen in die straat?
Nellie:  Ek weet nie! Ek loop sommer net.
Ek:  Kom ons gaan huistoe. Jy kan nie so in die koue hier alleen loop nie.
Nellie:  Nee, ek kannie huistoe gaan nie. Hy is daar en het my uitgesluit.
Ek: Wie is dit?
Nellie: Dis Bruce.
Ek: Is dit jou seun?
Nellie: NEE
Ek: Iemand wat by jou bly?
Nellie: Nee.
Nou is ek rerig bekommerd. Sy praat in raaisels. Ek besluit om by die hospitaal aan te klop. Daar is geen antwoord nie. Ek beduie vir Nellie om by deur te wag, ek loop net gou verder met Trompie. Ek het net n klein draaitjie geloop en teruggekom. Nellie het intussen aan geloop.
Ek stel toe voor ons lui die voordeurklokkie. Nellie bly vra of hul haar sal kan help. Eers was daar geen reaksie op lui van klokkie. Uiteindelik maak die nagsuster die deur oop. Ek beduie aan haar wat aangaan. Sy sê sy is op die oomblik alleen en kan nie veel doen nie. Gelukkig kom daar toe net een van die dames aan vir die volgende skof. Die nagsuster, met wie ek redelik bekend is, sê toe sy sal die polisie bel om saam met Nellie huistoe te gaan.
Daar was ongelukkig nie tyd vir my om verder te help nie omdat ek by my voorskool uur moes wees.
Na my oggend sessie by die skool het ek en Trompie vir ons volgende lopie gegaan wat die bult op is. Aan die bokant van bult, weet ek, bly mense wat Nellie ken. Ek gaan toe daarlangs om te sê dat ek Nellie op straat gekry het. My loseerder loop meestal so vyfuur soggens vir oefening. Hy het toe al vir Nellie op straat gekry.
Jess, die jong dametjie wat Nellie ken vertel toe vir my dat daar n groot skroef los is met Nellie. Nellie se kinders is in Australië en stel nie in hul ma belang nie. Nellie word die Maandag vir twee weke opgeneem in die algemene hospitaal om getoets te word vir alles wat moontlik verkeerd kan wees. Daarna sal hul besluit wat om met haar te doen. Jess vertel ook dat Nellie soos n ouma vir haar is. Daar is nie n Bruce nie en sy bly alleen!
Toe ek Nellie in 2010 leer ken het was sy n op en wakker Engelse vrou wat kans gesien het om die wêreld te versit. Dis tragies om n mens so te sien verswak.
Dit maak my dankbaar dat alles nog so goed met my gaan hier op my eie. Daar is nie tyd om in sak en as te sit nie. Ek hoop net dat as ek dalk eendag in die straat dwaal daar iemand is wat hom/haar oor my sal ontferm
Na Maandag was die volgende drie dae soort van normaal.Ek het my voorberei om my aanbieding te doen om sterre te maak teen geweld. (One million stars against violence, ek gaan in n ander pos daaroor skryf  https://www.facebook.com/onemillionstarstoendviolence/)
Donderdagaand was dit ons maandelikse Soroptimist vergadering. Ons het die aand n spreker gehad wat my verder laat besef het hoe dankbaar ek is om gesond en normaal te kon grootword en nog te lewe.
Die spreker was ons eie Upper Hutt goue medalje wenner in swem by die paralimpiese spele in Rio.
Haar naam is Mary Fisher, n blinde swemmer wat haar nie deur haar gebrek laat afsit nie.

http://www.stuff.co.nz/sport/other-sports/84268329/Kiwi-Paralympics-swimmer-Mary-Fisher-can-hear-her-gold-medal

Sy is n sprankelende 24 jarige jonge dame wat die lewe voluit leef. Sy het vertel hoe dit gekom het dat sy blind is, haar skoolloopbaan wat sy in gewone skole gehad het. Sy woon nou op haar eie in Wellington. Naby die universiteit waar sy studeer en die swembad waar sy gereeld oefen.
Sy het ook in kleur vertel hoe dit was gedurende haar verblyf in Rio en hoe dit gevoel het om n wêreldrekord in swem op te stel en n goue medalje te wen.
Dit was n belewenis om te hoor van al haar lewenservarings. Dit wys tog maar, waar daar n wil is, is n weg.
Dit was beslis vir my n week van wonderlike gebeurtenisse gewees.

Toeka-Tokkel no 34 : Besoeker/s


BESOEKER/S

Image result for visitors pictures

Besoekers kan beslis lekker wees om te ontvang, maar ook jou hele dag omkrap.
In my laaste studiejaar aan NKP was ek bevoorreg om my laaste jaar in Huis Meyer te kon inwoon. My kamer was op die grondvloer, een kamer weg van ons liewe huismoeder.
Gedurende my tydperk wat ek studeer het, was daar altyd n eerstejaar wat voordeurdiens gedoen het. Besoekers moes eers aanmeld by die voordeur. Die diensdoende student het dan die persoon wat besoek word geroep. Daar moes uitgeteken en weer ingeteken word as daar uitgegaan word.
So het dit een aand beslis nie gewerk nie!
Die grondvloer is net hoog genoeg sodat die vensters nie maklik bereik kon word van die grond af nie.
Dit was eksamentyd. Die aand was dit al soort van ligte uit tyd. Ek het vroeg ingekruip na n middag en aand van studie.
Net aan die slaap geraak, met my gesig na die muur toe. Skielik skrik ek wakker van n stem wat van die venster af praat. Ek draai vervaard om en sien n man wat tussen die gordyne deur loer. Hy vra: “Kan ek deur jou kamer by die gang kom?” Ewe deur die slaap antwoord ek: “Ja seker,kom in!”

Woerts, weg is die gesig. Ek dog ek droom nou rerig. Paar tellings later kom n paar bene te voorskyn,die res van die lyf volg. Die ou pluk my uit die bed, gryp my matras en sleep hom die deur uit. Met wat hy, met matras en al, uit my kamer kom bespring die huismoeder hom. Sy gaan tekere en hy hol die trappe op. Huismoeder agterna in haar pejakkies.
Hoe chaoties! Almal skree en jaag ouens in die koshuis rond. Op die ou end was almal uit. (Party dames het natuurlik probeer om hul “besoekers” weg te steek)
Dit was nie baie welkome besoekers gewees nie.Die hele storie was vooraf beplan. Dit was een van die manskoshuise wat besluit het om ons koshuis in te neem. Van die dames het daarvan geweet en hul het gehelp om ouens te laat inkom.

Nog n ander besoeker.

Daar was baie jare later nog n ander besoeker wat onwelkom was.
Ek het pas in n huur- meenthuis ingetrek. Die eerste nag maak Nancy, my hond, my wakker met: Woef-woef. Gladnie rerig kwaai nie. Ek maak haar stil en sê dis sommer n vreemde iets wat sy hoor omdat dit die eerste nag daar was.
Ek draai om, om verder te slaap. Nee wat, Nancy voel gladnie gelukkig nie. Sy blaf, maar klim nie van die bed af om te gaan kyk nie. Ek skakel die bedlig aan en wys haar daar is niks.Gelukkig het ek nie opgestaan om te gaan kyk nie.
Die volgende oggend toe ek in die kombuis kom staan die agterdeur wawyd oop(wat ek gesluit het met sleutel wat ek nie uit slot gehaal het nie.)Die een venster is oopgemaak en mens kan daardeur by die deur kom om oop te sluit.Die sleutel was weg.
Die besoeker het seker nie besef dat daar n hond was nie. Ek was so dankbaar dat ek nie regtig op hom afgekom het of dat hy verder in my slaapkamer gekom het nie. Dit was beslis nog nie my tyd om iets oor te gekom het nie.
Ek het die slot vervang en n ekstra skuifslot op die deur gesit sodat soiets nie weer kon gebeur nie.

Image result for burglar pictures free

Dit dan my besoekers, nou is dit jou beurt.

Geniet Afrikaans en skryf lekker, alles jou eie ondervindings, dis waaroor TOEKA-TOKKEL gaan.

Verlede week is daar oor n eienaardige ondervinding geskryf. Die volgende persone het heerlik vertel:

I scrap 2(die uwe) eienaardige buurvrou

https://scrapydo2.wordpress.com/2016/09/15/toeka-tokkel-no-33-n-eienaardige-ondervindingervaring/

Tannie Frannie Se ondervinding by Goya se graf…

https://frandr.wordpress.com/2016/09/20/vir-toeka-tokkel-n-eienaardige-ervaring/

Kameel het n baie goeie vertelling oor genade …

‘n Vreemde man met ‘n vreemde versoek

Olga gee die verkeerde voorbeeld aan haar kleindogter…

https://olgaseokseltjies.wordpress.com/2016/09/22/toeka-tokkel-33-n-eienaardige-ervaring/

Toorts praat oor die uniekheid van elke mens en besweer die vreemde mannetjie…

Toortsie se Toeka Tokkel oor Eienaardig

 Baie dankie aan almal wat n ietsie geskryf het .Ook dankie die ouens wat kommentaar gelewer het en ook gelees het.

Toeka-Tokkel no 35: HANDE

Country Living in South Africa

Sharing my life and experiences close to the earth.

penpunt

Waar die hart van vol is …

Its PH

The daily reads and writes

A. A. Richter

flash fiction and other writing

kokonne

Oor reis en rondrits

silkannthreades

about the little things in life

A Writer's Path

Sharing writing tips, information, and advice.

newsferret

News, views, photos and musings. All photos are copyrighted Hermann Hanekom, Cape Town.

Writers Plot Readers Read

Bookshop, online bookseller, NZ authors

Dis Ekke

My vreugdes en frustrasies

Marlize Venter

Author, Motivational Speaker

Lewies Mymer

This WordPress.com site is the bee's knees

Millie Thom

Bringing history to life

OLGA SE OKSELTJIES

Want die lewe ruik nie na laventel nie

Herriemerrie

Ietsie van alles

Die Skryfbesigheid

Ons toor nog steeds met woorde...

Kruger History

Kruger 4 all 4 ever

Net Ek

Ek herhaal jou...sonder begin of einde

Easy Blog

All about our truly best friend...

Angelswhisper2011

Me and my Granny

Tannie Frannie

My terapie vir oudword

Perdebytjie se nes

'n Blog oor die natuur en allerdaagse gebeure,wat die lewe interessant maak

coetzeeblog

My skryfseltjies en foto´s, meesal, oor ons lewe, in Paraguay.

Animalcouriers

pet transport throughout the world

toortsie.com

Skyn, liggie, skyn!

nowathome

Love life! Sharing and caring!

anotherdayinparadise

Travels in Paradise

Ramona Howard Photography

Capturing Ordinary and Extraordinary Moments

Cee's Photography

Learning and teaching the art of composition.

de Wets Wild

Disappearing into South Africa's wild places... Again!

Rolbos ©

Living the life of the common people.

Anotherdayinparadise2's Blog

Just another WordPress.com site

Something to Ponder About

Writing about Lifestyle, Travel and Traditional Art

restlessjo

Roaming, at home and abroad

Protoneer.co.nz

Electronic Prototyping Specialists

Boney Whitefoot Photography

Wild Life And Nature Photography

Sawmillers Quiltery

The Quilt Shop for Quilters

rondomtaliedraai

Blessed is he who expects nothing, for he shall never be disappointed. (Alexander Pope).

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

Colline's Blog

A potpourri of thoughts and experiences

The Daily Post

The Art and Craft of Blogging

%d bloggers like this: