Lê-Jou-Eier: Ons vier Moedertaal : Afrikaans


Hester van https://www.hesterleynel.co.za/2019/02/21/ons-vier-moedertaaldag-afrikaans/

Stel die volgende voor vir hierdie week se Eier-leery

Ek het die volgende varsgebektes geniet:

  • “iemand weet nie waar sy vierkantswortel sit nie” – gesê van ‘n persoon wat deurmekaar is
  • “vinkkoors” – ‘n middeljarige metgesel se behoefte om ‘n huis oor te doen
  • “die lakens uitdeel” – verwys na ‘n persoon wat baas speel in die huis
  • “iemand se donkie draf” – beteken iemand is knorrig

As ek nou hierdie vier uitdrukkings so bekyk, lyk dit vir my na ‘n lekker storie soos wat hy net verwoord kan word in Afrikaans. Dis dan vandag se Lê-Jou-Eier uitdaging: gebruik hierdie vier uitdrukkings en skryf ‘n storie. Gebruik al vier, of enige een, twee of drie van die uitdrukkings, nes jy wil. Kom ons vier Moedertaaldag 2019 in blogger-styl.

Eers het ek gewonder wat ek kon doen om dit te doen toe gee Lekkervurig aan die hand: skryf net en redigeer later. Ek dink toe aan die storie wat Vrydag by die skool afgespeel het.

Middag, 22 Februarie, skooltyd vir my. As ek die klas inkom begin my donkies sommer draf as ek dink aan wat voorle. Eerste wat ek doen is om twee sjokolade koekies te eet. Ons het ‘n spesiale houer met koekies vir die kinders. As hul inkom mag hul twee koekies vat en ‘n koppie met water, as hul wil. Die water was voorheen ‘n aangemaakte, nagemaakte vrugtedrankie; ene suiker. Die skool neem deel aan geen “soft drinks” of gaskoeldrande nie. Dit gaan oor die kinders wat oorgewig is en slegte tande het. Nou het hul dit ‘n “drink water” speelgrond gemaak.
Na die twee koekies kom die vinkkoors in aksie en ek begin die lys van name neerskryf van die die kinders wat die middag daar gaan wees. Eers is dit die outjies wie se ouers skielik besluit het om hul later te kom haal. Daar is ‘n boekie waarin die sekretaresse versoeke skryf van die ouers. Hul kom bo-aan die lys. Dan volg ek die lys van almal wat op ‘n Vrydag daar gaan wees. Ons moet dit doen sodat ons kan gaan kyk waar die kind is as hul nie opdaag nie. Ons het probleme met sommige ouers wat nie die skool laat weet dat hul die kind oplaai nie, dan gaan soek en as dit is bel ons om te hoor waar die kind is. Party ouers kan so lekker sommer vergeet waar hul vierkantswortels is en ons nie inlig nie. Die meeste neem ons darem in ag en kanselleer betyds.
Die kinders kom een-een aan. Die name word afgemerk. Hul hang hul tasse op, kry hul koekies. Nou is dit ‘n geraas en ‘n gehardloop uit ‘n ander wêreld want dit reën buite en hul moet binne bly. Drie seuns is met die intrap slag al in ‘n uitbundige, remoerige toestand.
Terwyl my Bestuurder die name in die register skryf, gaan ek solank die PS4 aan die gang kry sodat twee kleintjies uit die pad kan wees van die drie lawaaimakers.
Jasper en Ethan is eerste. Jasper(5 jaar) is n baie aktiewe klein klits. Ethan is meer besadigd, hy gaan maar so saam met alles wat gebeur.
Jasper begin sommer dadelik die lakens uitdeel om die PS4 aan die gang te kry. Hy pluk die Skyf(CD) uit die kassie. Hy weet nie hoe om dit versigtig te doen nie. Hy vat met sy taai vingers aan die kant waar hy nie moet vat nie.
“Stadig net eers. Laat ek jou wys hoe.”
“ Nee, ek weet hoe!” kom die antwoord en gryp weer die Skyf uit my hand.
Ek laat hom dit insit. In die tussentyd bly hy aan die verkeerde kant vashou. Ons twee is naderhand in n opgewonde en luidrugtige gesprek betrokke. My donkie hol nou met ons altwee weg!
Ek:”Laat my help!”
“Neeeee, ek kan dit doen.”
Skyf is in en die program wil nie oopmaak nie. Dit bly sê dat die CD ingesit moet word. Ek haal dit weer uit.
Jasper skree:”Jy sit hom verkeerd in.” Hy begin kwaad word vir my.
Ek bly nie stil nie(wat eintlik seker die regte ding sou gewees het!)
“Dis reg soos ek dit doen.”
“ Neeee, dis verkeerd om!” hy bly wys hoe dit moet wees.
Steeds werk die program nie.
Ethan het die hele tyd rustig gesit en kyk hoe ek en Jasper mekaar opvryf.
Ewe droog sê hy:”Ek dink Jasper se vingermerke het dit vuil gemaak.”
“Aha, dis waar, Ethan.”
Ek haal die Skyf uit en wys aan Jasper hoe vuil dit gevat is. In die tussentyd is Jasper so opgewen hy krul hom op en wil net begin huil van frustrasie omdat ek nie doen wat hy sê nie. Ek vat die Skyf en vryf hom af aan my denim. My hoof het gesê dit help om hom skoon te kry as jy hom aan jou denimbroek afvee. (Bid jou nou aan, die hoof gebruik sy denim om dit te doen!) Dit het nie baie skoner gelyk nie. Jasper loer in die tussentyd vir my, oë vol trane.
Die Skyf is weer in die gleuf. En sowaar, daar werk hy!
“Baie dankie, Ethan, dat jy onthou het dat ons hom moet skoonmaak. Jasper, volgende keer vat jy nie weer aan die binnekant nie.”

Jasper se ogies blink sommer van lekker kry omdat hy nou kan begin met die speletjie.
In die tussentyd is daar oorlog tussen die ander drie seuns. Gelukkig kon ek verdwyn en om van die ander kinders te laat swem. Ongelukkig moes ek na die swem weer terug gaan. Ek het die drie stouters sommer elkeen in ‘n hoek laat sit tot hul afgekoel was. Hul het besef ek speel nou nie meer nie en was ewe vroom en stil nadat hul uit die hoek gekom het.
Kinders het maar ‘n ferm hand nodig om te kalmeer. Hierdie ge-”Ag liefie, wees ‘n engel en hou nou op met die lawaai asseblief;” werk nie vir die wildewragtags nie.

Hier is die InLinkz skakel: http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=816935 wat vandag om 12:00 oopmaak.

Bloggers wat nog nie voorheen deelgeneem het aan ons Lê-Jou-Eier bloguitdagings nie: Om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

Advertisements

Afrikaanse Tokkel: Stokkies draai


Stokkies-draai

Dit het my meer as ‘n week geneem om te besluit om tog die volgende te vertel.

Na aanleiding van my vorige inskrywing oor die Valentyn wat ek wil vergeet gaan ek verder vertel oor die mense wat langs ons gebly het, meer eintlik die mense langs wie ons gebly het.
Ek was baie lief vir die oom en tannie. Die oom was altyd besig om dinge te verduidelik. Ek het alles ingedrink. Omdat hy ‘n oud skoolhoof was kon hy nie anders as om altyd iets te wys of te vertel nie. Ek het meestal in die middag by hom ‘n draaitjie gemaak as ek sien het hy was buite doenig. Hy het onder andere ‘n interessante stoorkamertjie gehad. So nou en dan kon ek saam met hom daar ingaan. Die mure was vol rakke met boeke. Mense, as jy praat van boeke dan moes jy dit sien om te kan glo.Dit was soos n eie biblioteek. Oom Gernie, het vir my van die boeke geleen om te lees. Hy het baie van geskiedenis gehou en boeke oor die ontdekkingsreise gehad. Dit was maklike leesbare boeke vir my as elf-jarige. Columbus se ontdekking van Amerika was my beste boek. Ek kon myself inleef in hoe dit moes gewees het op die skip. Die lang reis en dan die skielike sien van land.


Jare later het ek in Spanje getoer en in Barcelona by die paleis van koning Ferdinant se trappies gestaan en my voorgestel hoe die ontmoeting met Columbus maande later was. Dit het my sommer koue rillings gegee om te dink dat ek op die plek kon staan waar die gebeurtenis plaasgevind het. In die hawe in Barcelona is daar ook n replika van een van die klein skippies waarmee hul gevaar het.
In 1985 het die oom en tannie vir my Verjaardag twee engelse boeke gegee, “Alice in wonderland” en “My First Fairy Tales” wat ek nog steeds het(2019)
Oom Gernie, het my ook baie van tuinwerk en die natuur geleer. Eendag was hy langs die erfdraad besig.
”Wat maak Oom vandag?”
“Ek draai stokkies,” kom die antwoord.
“Jy vat twee verskillende druiwestokkies/lote. Een van ‘n plant wat goed groei en een van ‘n druiwe stok wat baie goeie vrugte dra. Dan neem jy die stokkies en sny V in die goeie groei een wat onder gaan wees. Die een wat goeie druiwe dra kry n omgekeerde V of te wel ‘n punt wat in die onderste een se V pas. Daarna draai jy die stokkies stewig vas, sodat hul aanmekaar kan groei.
Daar is ‘n gesegde:”Die kinders draai Stokkies”, of hul bly eintlik wederegtelik weg van die skool af. Vroeër jare as dit tyd vir stokkies draai was moes almal help om die druiwestokkies te ent en vas te draai sodat ‘n hele boord vol geplant kon word. Daar is toe gepraat van almal moes stokkies draai en kon dus nie skooltoe gaan nie.”
Vandag bly die gesegde steeds as kinders skool “slip” dat hul stokkies draai.
Ek het daardie middag oom Gernie gehelp stokkies draai.
Die oom was ‘n skraal langerige man, terwyl tannie Gernie ‘n ronde kort tantetjie was. Sy was altyd besig met allerhande teepartytjies. Een slag het die tannie ‘n klomp kindertjies uit die omgewing bymekaar gemaak en ons laat oefen vir ‘n opvoering wat ons vir haar deftige dames moes doen. Ons het geoefen dat dit so klap.
Op die einde was ons almal aangetrek in ons sondagrokkies en het ons
“Liefste Tannie ons bring rosies,” gesing en aan een van die belangrike dames ‘n mandjie met rose oorhandig.
Dit was werklik lekker om twee sulke goeie mense te ken. Later na die oom oorlede is het die tannie na ‘n soort van n ouetehuis getrek. Ek het as volwassene nog ‘n paar keer by haar gaan kuier.Die vriendskap het tot op die einde gehou.

Lê-Jou-Eier: Valentyn of te nie..


Geen Valentyn nodig!

Hester se Lê jou eier sê:

Hierdie week se bloguitdaging handel oor daardie Valentyn of Valentynsdag wat jou nog steeds laat bloos van verleentheid.

In my prille jeug was daar nie so-iets soos Valetyn nie. As kind of jongmens moes jy luister na die wyse ouers se vemanings van Vroeg ryp vroeg vrot! Ons drie susters het elkeen ‘n eie belewenis van die vryery stadium beleef. Of dit met Valentyn te doen het maak nie saak nie.
Ek was seker so twaalf of dertien jaar oud toe die volgende met my gebeur het.
Ons het langs ‘n oud skoolhoof gebly. Hulle het bo-op die koppie in ‘n pragtige huis gebly terwyl ons aan die voet van die koppie in ‘n huurhuis gebly het, wat vir my netso mooi en besonders was. Die erwe het daardie dae nog nie werklike omheinings gehad soos wat dit vandag is nie. Daar was grensdrade nie hoë mure nie. Van ons sykant af kon ons deur die draad klim en dan met die leiklip trappies tot bo klim. Dis wat ons as kinders ook gereeld gedoen het as ons vir die oom en tannie gaan kuier het.
Die oom en tannie het net een seun gehad. Hy moes al diep in die twintig gewees het.Volgens my was hy al ‘n oujongkêrel! Hy was ook nie baie vriendelik nie! Hy het ‘n groen MG sportmotertjie gehad wat altyd langs die garage geparkeer was as hy tuis was. Die lekkerste was dat hy ‘n aantreklike vriend in n ligblou Triumph sportmoter gehad het. Die ou het ook langs die garage gestop as hy tuis was. Ek het altyd vir hom geloer (arme man, noudat ek daaraan dink, het gelukkig nie geweet hoe ek ongesiens geloer en van hom gedroom het nie!)
Die storie staan so:
My oudste suster was net op daardie ouderdom van kêrel soek. Sy was vier jaar ouer as ek en in die Hoërskool. Sy het gesien dat die ander ou tuis was. Ons gesels toe so oor ditjies en datjies in die kombuis.
Ousus sê:”Wat kan ons doen om die ou te ontmoet?”
“Ek kan hom nooit vir ‘n koppie tee,” was my antwoord.
“Dit klink goed.” Kom die antwoord.
Ek, ewe kordaat, loop die deur uit, klim deur die draad. Klim trappies uit. Ek klop aan die deur en wag. In die tussentyd roep my suster angstig dat ek moet terugkom!
Die deur gaan oop en hier staan ‘n vreemde man voor my. Gladnie die aantreklike ou of die mense se seun nie. Wat ‘n skok!
“My Ma vra… my ma vra…” verder kom ek nie.
In die tussentyd roep my suster en my Ma my terug. Ek vlieg om en storm die trappies af, terug oor die draad en weg in my kamer. Die ou het al laggende ‘n ent agter my aan gekom. My Ma het verduidelik dat dit sommer ‘n grappie was. Ek het my egter dood geskaam om so ‘n moles aan te vang. Dis heeltemaal buite my doen om so iets aan te vang.
Die man was toe al die tyd nog ‘n besoeker of vriend van die mense op die koppie. Hy was ‘n weeshuiskind wat met tye by die mense gebly het. Ousus het hom leer ken. Hulle het lank uitgegaan. Na haar studies het die vriendskap dood geloop toe sy begin skoolhou het. Ek ken ook nie die hele storie verder nie maar weet wel dat hy op ‘n latere stadium weer kontak gemaak het nadat sy al getroud was.

Dit kom daarvan as jy voorbarig wil wees!

Skryf-Safarie – Trek jou stapskoene aan.


https://travel4601.wordpress.com/2018/05/03/skryf-safari-trek-jou-stapskoene-aan/

Bale Drome vra dat ons stapskoene aantrek en wys waarheen die stap lei.

2006

Die jaar 2006 het baie draaie met my geloop. Alles het begin met-

My besoek aan Bertus, my seun, wat in 2005 na Nieu Zealand getrek het. Net met sy tas is hy weg uit Suid Afrika om nie weer terug te gaan nie.

Ek het die geleentheid gehad om in 2006 in Nieu Zealand te gaan kuier en uit te vind hoe die lewe daar is. Ook om natuurlik te gaan kyk hoe dit met my kind gaan!

1 Februarie 2006

Jan Smuts Lughawe- Oliver thambo vandag

Picture 003

 

Daar gaat ek.

Na 18 ure se vlieg land die vliegtuig in Sydney, Australië. Dan twee ure se wag vir aansluiting na Wellington, Nieu Zealand se hoofstad. Ek land net voor twaalf die aand.

Die volgende oggend was ek gedaan!

100_3019

Wellington met sy hawe, The Bee Hive – parlementsgebou, Te Papa – “ons huis” museum,  en heuwels.

Ons gaan kuier by Stella, nou Bertus se vrou

se ouers in Cambridge.

Dit is n agt ure se ry vanaf Wellington tot in Cambridge.

Ons stop

Kapiti kus en Kapiti Eiland.

Foxton omtrent 170 km verder-

De Molen

wat steeds koring maal vir broodbak.

Ook n geskiedkundige vlas fabriek waar

toue gemaak word.

Taupo meer.

Karapiri meer naby Hamelton.

The Castle.

101_3029

Welbekende Huka Waterval.

Sommer nog baie mooi dinge.

Braai n vleisie!

Nie kole nie!

Picture 013

Klink n laaste glasie voordat ek die nag terug vlieg.

Daar gaat ek weer terug.

Wellington, Sydney en Johannesburg.

Ek kan steeds nie glo dat ek in so n pragtige land bly nie. Van hierdie besoek af het daar nog baie reise plaasgevind.

Hoop almal het die stukkie land geniet. Tot n volgende keer!

Hierdie week se uitdaging word aangebied deur  travel460 van die blog Bali Drome. Die uitdaging open om 12:00 op Donderdag 3 Mei.

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel net onder die paddatjie:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=778471

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

Lê-Jou-Eier: As Afrikaans sou uitsterf?


 

 

Vroeg oggend loop ek en dink en wonder waaroor ek moet skryf en hoe ek dit moet benader.

Dis n heerlike oggend. “Dis heerlike lente” kom in my gedagte op.  Ek loop n entjie en dink toe aan “Oom Bossie van die Bosveld.” Ek is mos maar eintlik n Bosveld meisie.
Ek gaan kyk toe ek tuis kom na n paar opnames van die twee liedjies. Daar is toe nie een opname waarvan ek rerig hou nie. Die soektog gaan toe voort en ek kom af op Ouma en Oupa sit op die stoep… Gladnie ideaal vir my skrywe nie! Robbie Wessels en sy trawante se platvloerse gebruik van woorde is ook nie mooi nie. Toe kom ek af op Min Shaw en Ge Korsten se “Heidelied.” Dit is oordrewe “opgesmuk” as ek dit so mag noem. Volgende is toe Koos Kombuis en daarna Koos du Plessis, oor wie ek mal is. Iemand skryf toe onderaan een liedjie in Engels dat Koos Dup die vermoë gehad het om die mooiste Afrikaans te gebruik. Dit kan net nie vertaal word nie want die betekenis gaan dan verlore. Dink maar aan “Kinders van die wind” en “Sprokie vir n stadskind.”
Na n ronddwaal op YouTube kom ek af op “Byeboerwa” van Karika Keusenkamp. Immer fris en pragtig. Sy sing met liefde en oorgawe in Afrikaans.

My Afrikaans. Ons Afrikaans.Afrikaans sal verander met al die vreemde woorde wat ingevoer word maar doodgaan sal dit beslis nie.
Net n bietjie agtergrond: My kleinkind moedertaal was Hollands. Ek het nog steeds sekere uitdrukkings wat eg Hollands is. My skooljare was alles in Afrikaans. Ek het op skool leer Afrikaans praat. Dit het my moedertaal geword en ek is lief vir die taal. Ander tale was maar vir my n nagmerrie(met tye nog steeds). Nou, op die ou end sit ek in n Engelssprekende land en hou Afrikaans steeds hoog. As ek by my kinders kuier praat ons Afrikaans. Vir my is dit baie makliker om Afrikaans te praat en te dink as in Engels. Ek wonder hoe klein Bea gaan reageer op twee tale.
Interessant genoeg hoor ek gereeld Afrikaans op straat of in winkels. By die skool, waar ek uithelp, is ook n paar Afrikaanse families. Hul praat almal Afrikaans met my. So, Afrikaans sal nie sommer verdwyn of uitsterf nie, glo my vry.

bosveld: Sunset landscape  Stock Photo

https://www.123rf.com/stock-photo/bosveld.html

Om die inskrywings van verskillende bloggers in Lê-Jou-Eier te geniet of om self ‘n eier te kom lê wat ons kan uitbroei en grootmaak, klik op die volgende InLinkz skakel:

Vir die reëls van hierdie eier-boerdery, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposte Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22). 

Lê-Jou-Eier: Waarvoor is ek bang?


 

Is heilige vrees en bang wees dieselfde? Ek vra maar!

Oor die algemeen is ek nie regtig bang van aard nie. Bang om besluite te neem ja! Alles moet oordink, omgedraai en buite na binne omgekeer word in my gedagtes. Op die einde is my kanse verby en het ek steeds nie n besluit geneem nie. Tog as ek n besluit neem kan dit sommer so in die verby gaan ook wees.

Escalator, Metro, Stairs, Subway, Urban

Ek is bang vir roltrappe. Moenie my hand of arm wil vashou en ophelp nie! Nee, dit maak my sommer benoud dat ek nie kan opklim nie. Ek moet self aan die regterkant met my regter hand aan bewegende roltrap vashou. Ek vat ook nie vas voordat ek my linkervoet n paar keer gemik het om neer te sit nie. Eenmaal op, gaan dit klop-dissel-boom. Afklim is ook niks verkeerd mee nie.
Dan ook, moenie my hand vat om saam met my oor die straat te loop, tussen aankomende verkeer nie. Ek is bang iets kan gebeur en dan hou iemand my vas en kan ek nie vinnig genoeg wegbeweeg nie.
Perde, dis ook een van my vrese om naby n perd te wees.
Ek het al alles probeer om die vrees te oorkom maar dit wil nie help nie. Tot op n punt sal ek nader gaan, of die perd nader laat kom, maar dan bewe my broek behoorlik. Die perde geniet dit natuurlik vreeslik want hul voel my angs aan. Hul sal aspres nader na my toe kom.

Fireman, Fire, Axe, Save, Helmet

Ek het n heilige vrees vir bomme, ontploffings en vegtende mense.
My bom-vrees het begin toe ek in Secunda gebly het. My man het by Sasol gewerk. Dit was die tyd van guerilla oorlog en ANC se ondergrondse bedrywighede. Die opblaas van n heining by Sasol en die veiligheids maatreëls het my n vrees vir ontploffings gegee. Die werkers is ook gebruik om die fabriek te beveilig. Mans is opgeneem in Kommandos om te help beskerm.
Terwyl ek by die Hoërskool skool gehou het, het ons n bomdreigement gekry. As onderwyser moes mens sorg dat kinders ordelik en vinnig ontruim. Daar was ook in elke klas spanne wat vensters moes toemaak en sorg dat almal daar is. Almal moes op rugbyveld in hul klasrye aantree en daar is op jou klaslys nagegaan of almal daar was. Onthou dit was nie jou register klas nie wat jy redelik goed geken het nie dit was die klas wat vir daardie periode by jou was. Daardie jaar was daar 1200 leerlinge in die skool. Almal se tasse moes in klasse bly om deursoek te word.
Die bomdeskundiges het gekom. Daar was n angstige stilte onder ons almal. Die hele skool is deursoek. Gelukkig was daar niks nie. So tussen hakies, die matriekseuns het ingangshekke bewaak. Ons het selfs gewere in die kluis gehad. Gladnie lekker nie.
Ek het ook ondervinding gehad om in Griekeland gestrand te wees met lughawe wat gesluit was. Alle mans tot 48 was opgeroep. Militere vliegtuie het oor ons koppe gevlieg op pad grens toe. Baie benoude omstandighede.

Cat, Animal, Injured, Hurt, Fighting

Die laaste is mense wat baklei. Ek het skoolgehou by n privaatskool met jaar een tot twaalf. Die eerste paar jaar het ek jaar sewe tot tien gehad. Disdie tydperk van opstandige tieners. Hul kan sommer in die klas gewelddadig raak. Dit help nie juis om te probeer stop nie. Ek het eenkeer self n goeie klap gekry toe ek n meisie wou wegtrek van n seun af.
Meisies wat baklei is baie lelik. Hul krap en byt en gryp mekaar aan die hare. Een middag het n meisie by my kom skuil. Die massas jillende kinders het ingekom en die aanvaller aangemoedig(dit was n ander meisie). Die ander meisie het n baksteen in haar hand gehad en wou die ander een daarmee doodslaan. Sy wou my ook sommer bykom. Gelukkig het van die seuns haar vasgegryp en die ander een kon weghardloop. Uit die hek, straat af met almal agterna. Die Polisie het darem die een boosaardige meisie gevang. So n geveg maak my bang want dit is uiters gevaarlik.
Ek moet darem bysê, die kinders het n heilige vrees vir die hoof gehad. Mens het gehoor as daar n gedoente in n klas aan die gang was. Die hoof hoef net om die hoek te kom dan hou hul dadelik op.(Ook nie altyd nie want die hoof kon hul saggies bekruip)

Om die inskrywings van verskillende bloggers in Lê-Jou-Eier te geniet of om self ‘n eier te kom lê wat ons kan uitbroei en grootmaak, klik op die volgende InLinkz skakel:

Vir die reëls van hierdie eier-boerdery, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposte Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22). Laasgenoemde blogpos is opdateer op 2017-09-05.

Toeka-Tokkel no 34 : Besoeker/s


BESOEKER/S

Image result for visitors pictures

Besoekers kan beslis lekker wees om te ontvang, maar ook jou hele dag omkrap.
In my laaste studiejaar aan NKP was ek bevoorreg om my laaste jaar in Huis Meyer te kon inwoon. My kamer was op die grondvloer, een kamer weg van ons liewe huismoeder.
Gedurende my tydperk wat ek studeer het, was daar altyd n eerstejaar wat voordeurdiens gedoen het. Besoekers moes eers aanmeld by die voordeur. Die diensdoende student het dan die persoon wat besoek word geroep. Daar moes uitgeteken en weer ingeteken word as daar uitgegaan word.
So het dit een aand beslis nie gewerk nie!
Die grondvloer is net hoog genoeg sodat die vensters nie maklik bereik kon word van die grond af nie.
Dit was eksamentyd. Die aand was dit al soort van ligte uit tyd. Ek het vroeg ingekruip na n middag en aand van studie.
Net aan die slaap geraak, met my gesig na die muur toe. Skielik skrik ek wakker van n stem wat van die venster af praat. Ek draai vervaard om en sien n man wat tussen die gordyne deur loer. Hy vra: “Kan ek deur jou kamer by die gang kom?” Ewe deur die slaap antwoord ek: “Ja seker,kom in!”

Woerts, weg is die gesig. Ek dog ek droom nou rerig. Paar tellings later kom n paar bene te voorskyn,die res van die lyf volg. Die ou pluk my uit die bed, gryp my matras en sleep hom die deur uit. Met wat hy, met matras en al, uit my kamer kom bespring die huismoeder hom. Sy gaan tekere en hy hol die trappe op. Huismoeder agterna in haar pejakkies.
Hoe chaoties! Almal skree en jaag ouens in die koshuis rond. Op die ou end was almal uit. (Party dames het natuurlik probeer om hul “besoekers” weg te steek)
Dit was nie baie welkome besoekers gewees nie.Die hele storie was vooraf beplan. Dit was een van die manskoshuise wat besluit het om ons koshuis in te neem. Van die dames het daarvan geweet en hul het gehelp om ouens te laat inkom.

Nog n ander besoeker.

Daar was baie jare later nog n ander besoeker wat onwelkom was.
Ek het pas in n huur- meenthuis ingetrek. Die eerste nag maak Nancy, my hond, my wakker met: Woef-woef. Gladnie rerig kwaai nie. Ek maak haar stil en sê dis sommer n vreemde iets wat sy hoor omdat dit die eerste nag daar was.
Ek draai om, om verder te slaap. Nee wat, Nancy voel gladnie gelukkig nie. Sy blaf, maar klim nie van die bed af om te gaan kyk nie. Ek skakel die bedlig aan en wys haar daar is niks.Gelukkig het ek nie opgestaan om te gaan kyk nie.
Die volgende oggend toe ek in die kombuis kom staan die agterdeur wawyd oop(wat ek gesluit het met sleutel wat ek nie uit slot gehaal het nie.)Die een venster is oopgemaak en mens kan daardeur by die deur kom om oop te sluit.Die sleutel was weg.
Die besoeker het seker nie besef dat daar n hond was nie. Ek was so dankbaar dat ek nie regtig op hom afgekom het of dat hy verder in my slaapkamer gekom het nie. Dit was beslis nog nie my tyd om iets oor te gekom het nie.
Ek het die slot vervang en n ekstra skuifslot op die deur gesit sodat soiets nie weer kon gebeur nie.

Image result for burglar pictures free

Dit dan my besoekers, nou is dit jou beurt.

Geniet Afrikaans en skryf lekker, alles jou eie ondervindings, dis waaroor TOEKA-TOKKEL gaan.

Verlede week is daar oor n eienaardige ondervinding geskryf. Die volgende persone het heerlik vertel:

I scrap 2(die uwe) eienaardige buurvrou

https://scrapydo2.wordpress.com/2016/09/15/toeka-tokkel-no-33-n-eienaardige-ondervindingervaring/

Tannie Frannie Se ondervinding by Goya se graf…

https://frandr.wordpress.com/2016/09/20/vir-toeka-tokkel-n-eienaardige-ervaring/

Kameel het n baie goeie vertelling oor genade …

‘n Vreemde man met ‘n vreemde versoek

Olga gee die verkeerde voorbeeld aan haar kleindogter…

https://olgaseokseltjies.wordpress.com/2016/09/22/toeka-tokkel-33-n-eienaardige-ervaring/

Toorts praat oor die uniekheid van elke mens en besweer die vreemde mannetjie…

Toortsie se Toeka Tokkel oor Eienaardig

 Baie dankie aan almal wat n ietsie geskryf het .Ook dankie die ouens wat kommentaar gelewer het en ook gelees het.

Toeka-Tokkel no 35: HANDE

Toeka-Tokkel no 25 : Droom


Hou jy van Afrikaans?

Indien wel, gebruik jou gedagtes en skryf hul neer in n pos. Dis waaroor Toeka-Tokkel gaan. AFRIKAANS en LEKKER GESELS.

Vir meer inligting kliek asb op volgende skakel:

https://scrapydo2.wordpress.com/2016/05/05/toeka-tokkel-no-14-byname/

Hierdie week gaan dit oor

DROOM

Meeste van julle,wat my blog al n tydperk volg, sal weet dat ek n Miniatuur Schnautzer, met die naam Trompie, het. Kom reën,sneeu of sonskyn, ek en Trompie loop vir 20-30minute drie keer per dag.
Vanoggend(Woensdag) het ek met die terugloop, loop en droom oor wat ek alles oor droom kan kwytraak.
As kind het ek baie male in n droomwêreld van my eie gelewe. Flieks het my altyd gefasineer.
Eers was dit die swart en wit Tarzan flieks wat my laat droom het.Toe die eerste gekleurde Tarzan fliek uitkom, was dit hierdie aantreklike man met donker hare en blou oë. Dit was Gorden Scott(Tarzan). Droom ek, ek is  Jane wat heerlik saam met Cheeta, die sjimpansee, in die boomhuis bly. Heel romanties so hoog in die takke met net velrokkie aan.

Dan was daar die cowboy flieks. Die groot plaashuis met n stoep rondom. Lang rokke en rybroeke met stewels. Beeste wat aangejaag word om opgeveil te word. Die ‘cow-hands’ wat sulke mooigeboude, rowwe manne was. Oooo, nou droom ek sommer weer lekker dagdrome.

List Image

The big country was my beste om van te droom. Gregory Peck was my hero, John Wayne was my pa se beste een.
Ek kon ure sit en dagdroom terwyl ek bokke opgepas het in die namiddag na skool.

Image result for daydreams drawings

Image result for dreams pictures

Daar is ook natuurlik die regte drome wat snags gedroom word. Daar is sekere drome wat ek oor en oor droom. Een is van n spesfieke huis(wat ek nog nooit rerig gesien het nie) in n sekere dorp en straat.
Dan is daar die regte nagmerries wat ek ook gereeld oor en oor kry. Die ergste is dat ek dit nog onthou ook.

…………………..

Baie dankie aan die volgende vertellers vir hul winterstories:

Eerste was

Tannie Frannie met lewenswinters

https://frandr.wordpress.com/2016/07/17/vir-toeka-tokkel-winter/

Dis Ekke vertel van die see en winter

https://hesterleynel.wordpress.com/2016/07/18/vir-frannie-hibberdene/

Kameel gesels oor ryp en die koue vandag

Die Winter

Olga gee raad met “heerlike” medisyne en lekker sop

https://olgaseokseltjies.wordpress.com/2016/07/19/toeka-tokkel-24-winter-se-kwinte-en-kwale/

Toorts word uitgedaag om pannekoek te bak…..

Toortsie se Toeka Tokkel oor winter

Olga het ook nog haar deel oor dorp gedien. Nou is sy weer by met haar skrywes.

https://olgaseokseltjies.wordpress.com/2016/07/18/toeka-tokkel-23-the-ole-hometown/

—–     —–    ——

Ons volgende onderwerp is:

n Byt wat ek nie gou sal vergeet nie of steeds onthou