Kuiersafarie en die groen bus toer verder Kaapstad


Hierdie bloguitdaging is aanvaar deur 14 Afrikaanse bloggers wat ‘n virtuele toer deur Suid-Afrika onderneem. Die gasblogger van die week moet op ‘n Donderdag, op die datum wat toegewys is, ‘n blog skryf oor hulle tuisdorp/-streek, asook ‘n fiktiewe weergawe van die ander 13 bloggers se kuier by sy/haar tuiste.

KAAPSTAD HIER KOM ONS

Trommeltjie is die gasvrou en sy het uitstekend gevaar om ons te vermaak. Daar was Kirstenbosch, Moyo koffie, gesingery waar ek skoon aangedaan geraak het. Dankie vir die sneesie Frannie.

Boomslang walkway-fantasties, die waterfront en Seinheuwel en so aan en so aan. Die lekkerste die donker sjokolade, verf van n beker en biltong en bier saam met Lekkervurig. Ons twee ou Bosvelders het heerlik ontspan.

My eie storie oor Kaapstad:

My eerste vakansie nadat ek begin skoolhou was Kaap toe met n mankolieke skoolbus en slaapplekke wat nie vooraf gereël was nie.

Na my man se dood en my senuwee-ineenstorting in 1993 het ek vir my en my seun, toe twaalf jaar oud, plek in n hotel in Kaapstad bespreek in 1974 Aprilvakansie. Ek het einde 1993 onderwys bedank en met vroeë pensioen gegaan.

Ons het Kaapstad toe gevlieg. n Voertuig van die hotel het ons kom haal en hotel toe geneem. Ek het ook n Avis karretjie gehuur om rond te ry.

Die uitsig van die hotel was asemrowend. Dit was n soort van n hoekkamer. As jy na links gekyk het was dit Drie-ankerbaai met Kaapstad meer na regs. Die hoek venster het op Seinheuwel gekyk.

Ons het Tafelberg opgegaan met sweefspoor. Kaappunt besoek. Met terugkom van Kaappunt wou Bertus by Clifton gaan swem omdat dit so n bekende plek is. Hy het net sy voete natgemaak en besluit dis gans te koud.

Die kasteel en wynplaas was ook n belewenis. By Kirstenbos het Bertus net vasgesteek en besluit hy het genoeg gehad van die gelopery en was moeg vir my rondkarringdery om alles te sien. Ons het wel nog n bootrit gedoen met Circle Launches waar ons na die klomp robbe gaan kyk het. Daar was met reg robbe vir Afrika.

Ons vlieg weer terug Johannesburg toe en ry terug Secunda toe waar ons toe gebly het.

My fotos is in n album. Hul is geneem met n Kodak instamatic en het negatiewe.

Dis mooi herinneringe al was dit bietjie langdradig vir my kind.

Die derde besoek was weer onder heel ander omstandighede. Ouma het na Bertus gekyk wat toe sestien jaar was, terwyl ek saam met n vriendin vanaf Potgietersrus Kaapstad toe gery het.

(Ek kry nie die inlinks skakel nie. Hester help asb.)

Advertisements

Vakansie as kind: Childhood holiday


Iets wat ek steeds goed onthou was die vakansies wat ons gehou het op n plaas in die Laeveld

Image result for pictures of nelspruit town

Witrivier vakansie

As kind het ons een keer per jaar vakansie gehou. Dit was meestal die Kersvakansie wanneer die fabrieke gesluit het. Langs ons het ‘n skoolhoof gebly wat ‘n plaas naby Witrivier gehad het.(Ons het toe nog net buite Pretoria gebly daardie tyd) Hy het die huis tot ons beskikking gestel om vakansie in te hou. Dit was die heerlikste vakansies.

Die eerste keer wat ons gegaan het was ‘n belewenis. Ons was so opgewonde dat ons nie tot rus kon kom die aand tevore nie.

Vroeg aand, voordat ons die volgende dag vertrek, het  Pappa die Buick of Studebaker(maak vergeet!) gepak. Kon hy vir jou pak! Alles het n gaatjie gekry. Ons het selfs n lewendige hoender in ‘n hokkie saamgevat vir Kersfees. Tot ons twee honde het ook saamgegaan. Een was n foksteriër en die ander ‘n Bull Mastiff. Hoe ons almal ingepas het sal net my Pa weet.       

Ons was veronderstel om die oggend voor die son opkom die pad te vat.  Pappa was egter te opgewonde. Hy kon nie slaap nie. So teen een uur kon hy dit nie meer hou nie en het hy ons uit die vere gejaag. Ons is op die agterste sitplek ingepak, om verder te slaap. Daar was altyd ‘n gekarring oor een se voete wat in ‘n ander een se gesig was.  Beknop se Moses met drie wat moes lê en nog twee honde ook.

Voordat die son opkom was ons in Middelburg, Transvaal( vandag Mpumalanga). Ons het altyd by die padkafee(dit beteken dat jy met jou moter parkeer en dan bring die kelner die spyskaart, jy kies, en sy bring dit vir jou op n skinkbord.) gestop om die toilette te gebruik.  My Ma het altyd padkos ingepak en ook ‘n fles met tee. Ons het dus nie nodig gehad om iets te ete te koop nie.

1956 was daar geen snelweg van Pretoria, Laeveld toe nie. Dit was nog enkel bane en nou kronkel pad. Vandag vat dit n uur en n half tot 2 ure om in Nelspruit te kom. Daardie tyd het ons die hele oggend gery.

Ons het ook langs die pad by bankies en tafeltjies gestop om bene te rek, en n laaste teetjie te drink.

Die plaas was n heerlike rustige  plek. Min geriewe: buite toilet, warm water in die donkie wat met ‘n houtvuur verwarm word. Dit was ‘n grasdak huis. Heerlik koel in die skroeiend warm Desember son. Die huis was tussen Dennebome omdat die plaas ‘n Denneplantasie en piesang plaas was.

Aan die een sykant van die huis was daar n stroompie, eintlik meer n leivoor. Ons het altyd probeer om krappe te vang. Ons was maar skrikkerig want die grootmense het gewaarsku: “Krappe hou van menstone, veral sulke klein toontjies soos julle sin!”

 Die water en modderwal word versigtig met n stok geroer om te kyk of ‘n krap wil uitkom. Sodra die krap die punt van die stok beet het, het ons hom uitgeskiet na die wal en gehoop hy bly vasklou, wat natuurlik selde gebeur het. As ons een uitgeskiet het was dit n gegillery en rondspringery om te keer dat die krap jou nie in die hande kry nie.

In die denne-plantasie was daar sulke dik bobbejaantoue soos die in die Tarzan flieks. Ons het heerlik geswaai en Tarzan-Tarzan gespeel.

Die heerlike Kersmaal was altyd ‘n hoogtepunt gewees. Mamma het die saamgebringde hoendertjie gestop, en heerlik knapperig in die gas oondjie gebraai.

Die vakansies op die plaas is afgewissel met vakansies in die Kruger Wildtuin. Dit was ook netso heerlik gewees. Een jaar, toe my Oupa uit Holland kom kuier het, het ons in n tent uitgekamp. Dit was nie n groot sukses nie omdat ons nie uitkamp mense is nie. Die Wildtuinvakansies is moontlik gemaak deur vriende wat bestuurders in Pretoriuskop  was. Hul het makliker vir ons plekke kon bespreek.

Wat n lekker herinnering van kindwees en vakansie

Image result for images of holidays around the world

First Holiday at White River

As a child, we only went on holiday once a year, mostly the Christmas holidays when the factories closed. Next to us lived a school principal who had a farm near White River (at that time we still lived just outside Pretoria) He made the house available to us to use during the holidays. These were the most wonderful holidays.

The first time we went was a great experience. We were so excited that we couldn’t come to rest the night before.

Early evening, before we departed the next day, Dad packed the Buick or Studebaker ( forgotten the make!). He could pack a car like a champion! Everything got a place. We even took a live chicken in a tiny cage with us for Christmas dinner. Our two dogs went along too. One was a fox terrier and the other a Bull Mastiff. How we all fit in, I can’t tell you.

We were supposed to start our journey the morning before sunrise.  Dad was too excited; he couldn’t sleep. At one o’clock, he couldn’t wait any longer. We were packed in the back seat, to sleep further. There was always an issue with our feet that were in smeone else’s face. What could we expect with three who had to lie on the back seat; with two dogs too?

Before the sunrise, we were in Middelburg Transvaal (today Mpumalanga). We always stopped at the drive-in cafe (which means you park  your car, then the waiter brings the menu, you choose, and she brings it to you on a tray.) We stopped to use the toilets. My mom always packed a picnic basket and a flask with tea. We didn’t need to buy something on the way for lunch.

In 1956 there was no highway connecting Pretoria with the Lowveld. The road was still single lanes, narrow and winding. Today it takes about an hour and a half to two hours to drive to Nelspruit, the capital of Mpumalanga. Those days we drove all morning.

We also stopped at the roadside benches and tables to stretch legs and drink a cup of tea.

The farm was a lovely quiet place. It had few amenities: outside toilet, hot water in the donkey heated with wood fire. The house had a thatched roof. Cool in the scorching December sun. The house was between Pine trees because the farm had Pine plantations and banana groves.

On the one side of the house was a creek. We always tried to catch crabs. We were scared of them because the grown-ups warned:

“Crabs love human toes, especially those little ones like yours!” As soon as the crab caught the tip of the stick, we ejected it to the dry patch next to the creek and hoped it would stay stuck, which of course rarely happened. If we succeeded to get one out of the water, there would be delightful screams and running and jumping to stop the crab from getting hold of our toes!

In the pine plantation were thick “bobbejaantoue” monkey ropes? like the ones in the Tarzan movies. We had great swings while playing Tarzan-Tarzan.

The delicious Christmas meal was always a highlight. Mom stuffed the chicken and roasted it till crispy and brown in the gas oven.

The holidays on the farm were interspersed with holidays in the Kruger National Park. It was also just as good an adventure as going to the farm. One year,  my grandfather visited us from Holland. We camped in a tent. It was not a great success because we had never been campers. The park holidays were made possible by friends who worked in Pretoriuskop. They could easily book places for us.

Wonderful memories!

Afrikaanse Tokkel: Bietjie Blaaskans


Blaaskans!

Die volgende vyf weke gaan ek bietjie laag lê.
Ek gaan weer n huis oppas vir vier weke. Die dame gaan bietjie vakansie hou oorkant die water. Sy het haar man bietjie meer as twee jaar verloor en is nog baie dwalende en soekende. Dit sal haar die wêreld se goed doen.Sy gaan met n toergroep en n niggie van haar. Daar is ook n ou Boarder Collie van sestien jaar. Sy is heel lendelam in haar agterlyf. Ouderdom is besig om haar in te
haal. Die dame het n mooi brief aan die veearts geskryf dat as Meggie nie meer lekker beweeg nie en pyn het moet hul haar maar uitsit. Sy gee my toestemming om die besluit saam met veearts te neem. Ek hoop van harte die hondekind hou uit tot haar ou mies weer terug is.
Trompie gaan natuurlik saam en ek hou duime vas dat hy nie te ontwrig voel nie. As die twee honde besluit om saam n gesang aan te hef terwyl ek by werk is sal ek maar n ander plan moet maak. Dalk geniet die twee mekaar so sodat hul nie omgee om vir tye alleen te wees nie.
Eintlik wil ek bietjie wegbreek van blogland af want dit lei my aandag te veel af en ek kom by niks uit nie. Ek is ernstig besig om aan my Memoirs te werk. Ek wil die vier weke die tyd wat ek nie by die skool is gebruik om my eerste deel te redigeer en te herskryf soos dit kom. Ek skryf net oor my eerste ses lewensjare en wil probeer om dit in November te publiseer.(Hierdie keer is dit ernstig. Nie sommer so-so nie soos vorige e-boeke nie!)Ek het al n hele goeie versameling bymekaar. Dan is dit nog die vertaal in engels ook. Dit vat baie tyd om die regte benamings, taalgebruik en uitdrukkings te gebruik.

Wel dis dan dit. Sal later weer ernsig terug kom na my blog wat laaste tyd baie afgewater was.

DSCF7141

Groetnis van huis tot huis en tot weersiens!

Toeka-Tokkel 4: Vakansie


TOEKA-TOKKEL 4: Vakansie

Voordat ek wegval met die reels van die uitdaging:

n Baie groot dankie aan die volgende ouens wat vertel het van hul spesiale speelgoed of geskenke

Kameel se grootste geskenk

https://toortsie.wordpress.com/2015/01/12/my-grootste-geskenk/

Tannie Frannie en haar pophuismaatjie met n witrot..

https://frandr.wordpress.com/2015/01/11/speelgoed/

Ek gee Toorts se opvolg van vriende wat ook n groot geskenk is…

https://toortsie.wordpress.com/2015/01/14/n-kosbaarheid-in-elke-letter/

@@@

Elkeen is welkom om deel te neem en te kom geniet wat ander ook skryf oor n onderwerp wat ek elke Donderdag gee. Jy het die hele week om daaroor te dink. Jy mag die vorige onderwerp ook gebruik as jy so voel. Dis hoofsaaklik n riglyn om die gedagtes te prikkel.

Besoek gerus die vorige ouens se poste en lees heerlik aan hul ervarings. Daar is niks so lekker as om jou eie ervarings te gebruik nie.

Gee jou opskrif  as Toeka-Tokkel en dan ook n skakel na my blog toe  sodat almal my oorspronklike uitdaging kan lees. Gee  vir my n skakel na jou blog deur dit in my kommentaar te plak. Ek sal beslis wil lees wat jy alles se.

@@@

Perdebytjie het reeds al n stuk geskryf oor haar terugkeer huistoe na haar vakansie. Ek is seker sy gaan nog meer daaroor skryf. Hier is haar skakel- lees dit gerus.

https://perdebytjie.wordpress.com/2015/01/13/more/

VAKANSIE

Wat kom in jou gedagte op as jy aan die woord vakansie dink?

Ontspanne, lui-lekker, sonskyn, see, bosveld, sonsondergang/-opkoms………

Watter gedagte ookal opkom dit bly n heerlike ervaring wat nie sommer vergeet word nie. Veral daardie spesiale vakansie.

As kind het ons eenkeer per jaar vakansie gehou. Dit was meestal die einde van die jaar of begin van n nuwe jaar wanneer die fabrieke gesluit het.

Langs ons het n skoolhoof gebly wat n plaas naby Witrivier gehad het.(Ons het net buite Pretoria gebly daardie tyd) Hy het die huis tot ons beskikking gestel om in vakansie te hou. Dit was die heerlikste vakansies.

Vroeg aand, voordat ons die volgende dag vertrek, het my Pa die Buick gepak. Kon hy vir jou pak! Alles het n gaatjie gekry. Hy was n baas pakker. Ek kan nog onthou dat ons selfs eenkeer n lewendige hoender in n hokkie saamgevat het vir Kersfees. Die is ook in die kattebak gepak.

Ons was veronderstel om die oggend voor die son opkom die pad te vat. My Pa was egter altyd so opgewonde. Hy kon meestal nooit slaap nie. So teen een uur kon hy dit nie hou nie en het ons wakker gemaak. Ons is op die agterste sitplek ingepak, om verder te slaap. Daar was altyd n gekarring oor een se voete wat in n ander een se gesig is. Was maar beknop met drie wat moes le. Dit was egter die moeite werd. Voordat die son opkom was ons in Middelburg(Transvaal). Ons het altyd by die padkafee gestop(wat vir jare steeds nog daar is/was) om die toilette te gebruik . My Ma het altyd padkos ingepak en ook n fles met tee. Daardie dae was daar nie n snelweg nie. Dit was nog enkel bane en nou kronkel paaie. Vandag vat dit n uur en n half tot 2 ure om in Nelspruit te kom. Daardie tyd het ons die hele oggend gery.

Die plaas was n heerlike rustige  plek. Min geriewe: buite toilet, warm water in die donkie wat met houtvuur verwarm word. Dit was n grasdak huis. Heerlik koel in die skroeiend warm Desember weer. Die huis was tussen Dennebome omdat die plaas n Denneplantasie gehad het

Aan die een sykant van die huis was daar n stroompie. Ons het altyd probeer om krappe te vang. Ons was maar skrikkerig want die grootmense het gese hul hou van n mens se tone!Ons het die water en modderwal met n stok geroer om te kyk of n krap wil uitkom. Sodra die krap die punt van die stok beet het, het ons hom uitgeskiet na die wal en ghoop hy bly vasklou. Dit het natuurlik selde gebeur.

Ek kan ook onthou dat ons altyd n heerlike Kersmaal gekry het wat my Ma vir ons voorbrei het.

Die vakansie op die plaas is afgewissel met vakansie in die Kruger Wildtuin. Dit was ook netso heerlik gewees. Een jaar toe my Oupa uit Holland kom kuier het het ons in n tent daar uitgekamp. Dit was nie n groot sukses nie omdat ons nie uitkamp mense is nie. Die Wildtuinvakansies is moontlik gemaak deur vriende van my ouers wat in Pretoriuskop bestuurder was.

My vakansie storie het nou te lank geword! Ek het as volwassene ook spesiale vakansie gehou wat my altyd sal bybly.

NOU IS DIT JOU BEURT. LAAT WEET VAN VAKANSIE WAT WERKLIK N INDRUK OP JOU GEMAAK HET